Argentyński zespół powstały w 1995 w Buenos Aires z inicjatywy byłego basisty Hermética. Nazwa po hiszpańsku oznaczała "silną duszę", Podczas gdy byli koledzy założyli groove/thrashowy Malón, Iorio z Almafuerte poszedł zupełnie inną drogą. Debiutancki album emanował gniewem, złością i różnymi negatywnymi emocjami, a agresja przejawiała się w każdej zagrywce Claudio Marciello. Z kilkoma wyjątkami, ten heavy/speedmetalowy potok furii i adrenaliny nawiązywał do autentycznej wrażliwości społecznej połączonej z goryczą braku zmian na lepsze (El Amasijo De Un Gran Sueno, Buitres). Ricardo Iorio nie dysponował jakimś wyjątkowym głosem, ale na wzór Lemmy'ego z Motörhead, potrafił przekuć tą chuligańską chrypkę w atut (Dijo El Droguero Al Drogador, Zamba De La Resurrección). Na krążek trafiły dwa covery: Voy A Enloquecer V8 oraz De Los Pagos Del Tiempo José Larralde. Wyróżniał się na plus bębniarz Claudio Cardacci, nieustający w natarczywie szybkich atakach. Podjętą stylistykę rozwijał [2] - numery w rodzaju Los Delirios Del Defacto, Lucero Del Alba czy tytułowy Del Entorno oferowały kronikę życia codziennego, w tym argentyńskiej politycznej dyktatury i egzystencji w dzielnicach biedoty. Z ciekawostek, zdecydowano się na nagranie Rubén Patagonia - hołd dla twórczości Rubéna, znanego wykonawcy muzyki etnicznej. Nadzwyczaj gorzki przekaz muzycy przekazywali w temacie narkotyków i fałszywych przyjaźni. Słowa uznania należały się również producentowi Flavio Cianciarulo, który wypracował mocne brzmienie, uwypuklający pierwotną energię zespołu.
Wielu fanów uważa do dziś [5] za najlepsze dokonanie formacji. Prawdziwą gwiazdą płyty był Claudio Marciello - grający tutaj nie tylko zabójcze riffy, ale swoje najlepsze solówki (Mano Brava, Se Vos. Ten efekt nie byłby osiągalny, gdyby nie gra Walter Martinez, który okazał się prawdziwą bestią za zestawem perkusyjnym, a jego precyzyjne i szybkie przejścia były po prostu perfekcyjne. Sam Ricardo Iorio osiągnął szczyty jak twórca kompozycji i tekstów - i to pomimo faktu, że nagrano aż trzy przeróbki Hermétiki (Memoria De Siglos, Desde El Oeste, Tú Eres Su Segurida). W przewrotnym Triunfo Iorio nie oparł się satysfakcji z okazji zawieszenia działalności Malón i podkreślenia niechęcia jaką żywił do dawnych druhów z Hermétiki. W późniejszych latach Almafuerte złagodził styl, sięgając niemal hard rocka. Sam Iorio okazał się osobą kontrowersyjną, przede wszystkim w 2000, kiedy to został oskarżony o antysemityzm za pewne stwierdzenia w udzielonym wywiadzie (został oczyszczony z zarzutów). Potem nie wahał się promować nacjonalistyczne przesłanie oparte na przemowach autorytarnego prezydenta Juana Peróna, wygłaszając okazjonalne komentarze uważane przez niektórych za ksenofobiczne. W 2017 Ricardo został sfotografowany na spotkaniu z neonazistowskim politykiem Alejandro Biondinim, podczas którego rzekomo omawiano możliwość kandydowania przez niego z ramienia partii Biondiniego. W 2018 (w wieku 56 lat) muzyk ogłosił się płaskoziemcą - ogłosił, że środkiem Ziemi był biegun północny, a Antarktyda nie jest kontynentem południowym, lecz potężną ścianą lodu zgromadzoną wokół krawędzi dysku, która utrzymuje oceany. Przy okazji zaprzeczył teorii grawitacji, gdyż dysk stale przyspiesza w górę, symulując przyciąganie w dół. Określił wszelkie programy kosmiczne i zdjęcia satelitarne jako wymysły i konspiracje światowych rządów.

Dalsze losy muzyków Almafuerte:

• Ricardo Iorio - Iorio Y Flavio (Peso Argento w 1997). Basista zmarł na atak serca 24 października 2023 w wieku 61 lat
  
• Claudio Marciello - Iorio Y Flavio oraz seria płyt solowych: Puesto En Marcha w 2001, De Pie w 2004, Identificado w 2010, Rock Directo w 2013, CTM w 2017, Crudamente w 2019, koncertówka Crudamente En Vivo w 2020, EP-ka Emergencia Volumen 1 w 2022 oraz Vive w 2025)
  
• Walter Martinez - heavymetalowy Vorax (Por Sentimiento Pesado w 2000, La Oscuridad w 2005, Guerra Mental w 2011 i Metalización w 2013)
  
• Adrian Valencia zmarł na atak serca 2 października 2022 w wieku 61 lat
  

Ricardo Iorio (ex-V8, ex-Letal, ex-Hermética), Claudio Marciello (ex-Väl Dragón, ex-El Reloj, ex-Tronador)