Niemiecki zespół powstały w 1988 w Duisburga. Od początku nękały go częste zmiany personalne: przez pierwsze dwa lata przewinęło się dwoje wokalistów - Frank Zellmann (ex-Airwolf) i Petra Unverkehrt, jak również gitarzysta Markus Griess (ex-Dream Hunter). Ostatecznie skład na dłużej ustabilizował się dopiero w 1990 i ta szóstka muzyków przystąpiła do nagrywania wpierw demówek ("People In Motion” w 1990 i "Angel Heart" w 1991), a potem EP-ki I Love The Night w 1992. W międzyczasie formacja koncertowała z Axxis i Casanova. Kiedy odszedł basista o tajemniczym pseudonimie Menderes Ince, a studio już zostało wynajęte na nagranie pełnego albumu, na tym instrumencie został zmuszony zagrać wokalista Peter Waldhelm. Z tych wszystkich perturbacji Angel Heart wyszedł z tarczą, nagrywając prawdziwie porywający hard rockowy krążek, nastawiony na amerykańskie brzmienie z klawiszami. To mogło się spodobać fanatykom Bonfire czy Pink Cream 69. Świetnie penetrowano tereny stylistyczne Scorpions (Give Me Five, Carry On), zresztą Waldhelm starał się tonacją podchodzić pod Klausa Meine. Don`t Talk Anymore, Waiting For You oraz Don't Know Why to taki typowy niemiecki mix melodyjnego hard rocka i AOR, ale utwory wyróżniały się bardzo dobrą grą gitarzysty Franka Diehla. Ekipa nagrała również obowiązkową balladę I Cannot Believe, ale najlepiej zaprezentowała się w Forever. Po małych roszadach w składzie, nagrano [2] - był to album fatalny, bez nośnych melodii i ze słabą produkcją. Materiałowi nie pomogła nawet gościnna gra gitarzysty Andy`ego Susemihla, znanego z Sinner i UDO. Po tym niepowodzeniu zespół zniknął na długie lata. Aktywność przejawił jeszcze w 2002 maxi-singlem 4 - nagrano go w składzie: Waldhelm, Diehl, gitarzysta Obee, basista Hans Berz i bębniarz Chris Pfannschmidt.