Hiszpański zespół powstały w 1982 w Sevilli z inicjatywy trzech braci Pipió. Interesujący heavymetalowy debiut był nie lada gratką dla rodzimych fanów Thor czy Muro. Krążek rozpoczynał potężny Dios De La Destruccion z doskonałymi harmoniami gitarowymi, ale też amatorskim wokalem Negro Pipió, w dodatku mocno cofniętym na tle pozostałych instrumentów. Kwintet potrafił znaleźć się w wolniejszych tempach a la Scorpions w En Nombre De La Paz (później przyspieszającym), a motyw flamenco zwiastował Fango Y Sudor. Najlepszym numerem wydawał się jednak mocarny Encuentro Con La Muerte, ale niewiele ustępował mu ostatni Hacia El Fin De Los Tiempos z akustycznym wstępem. Płyta poza intrygującym klimatem i wciągającymi melodiami, miała w sobie to "coś" do czego chciało się wracać. Mogli tu dla siebie znaleźć sporo zarówno fani Judas Priest, Metal Church i Omen. Błędem w karierze Cadena Perpetua była zmiana wytwórni z Tropical na Walkiria, gdyż szefowie tej drugiej wymusili na muzykach znaczne zaostrzenie stylu. W efekcie [2] był odrzucającą hybrydą heavy/thrashową i przekreślił szanse na dalszą działalność.
Bracia Pipió założyli po latach folkowo-powermetalowy Wild Chain (Killer Beast Zone w 2015 i Rota Fortunae w 2016).