Angielski zespół założony w 1972 w Botley (Hampshire). Po powrocie ze służby wojskowej, Dave Ellis założył swóją pierwszą kapelkę Relative w 1969 w Fareham - małym miasteczku na południowym wybrzeżu między Southampton i Portsmouth. Ekipa grała blues-rocka w stylu Family i przetrwała niecałe dwa lata. W 1971 założono Baby Bertha (Baby Bertha w 1972). Skład stanowili: Ellis, basista Ian McLaughlin, gitarzysta rytmiczny Roger Perry i perkusista Des Law. W styczniu 1972 zarezerwowano czas w studio SRT Records w Luton. Kwartet zarejestrował na jedno podejście dziewięć kompozycji, w tym przeróbki Looking For Somebody Fleetwood Mac oraz Blueberry Hill Fatsa Domino. Pozostałe numery były własne, łącznie z Lost My Woman odegranym pod Chicken Shack czy Can You? Will You? podchodzący pod Led Zeppelin. Baby Bertha słyszalnie jednak poszukiwała własnego brzmienia, czego dowodziły komercyjne utwory brzmiące niczym Slade: Goodbye Good Day i Now You`re Out Of My Life. Demo wyprodukowane w liczbie 50 winyli, pozbawionych nawet okładki. Wkrtóce Roger Perry odszedł, a Des Law postanowił zostać DJ-em. Nowego perkusistę Pete`a Gibbonsa z kapelki Sweet Poison znaleziono podczas przesłuchań "Bournemouth Folk And Rock". W ten sposób, podczas jammowania do Sunshine Of You Love narodził się Charge.
Grupa powróciła do studia należącego do wytwórni SRT i inżyniera dźwięku Dave`a Richardsona. Na miejscu muzycy dowiedzieli się jednak, że realizacja nowej demówki musi zostać nagrywana ciszej, co miało negatywny wpływ zwłaszcza na brzmienie perkusji. Otwierający heavy-rockowy Glory Boy From Whipsnade mieszał wpływy Hendrixa, Zior, Morly Grey, Dark i Horse (Whipsnade Zoo znajdowała się tylko kilka mil od studia SRT). Progresywny heavy-rock z lekkim smaczkiem psychodelii wyznaczał kierunek w To My Friends (z ponurymi basowymi zwrotkami) i Rock My Soul. Drugą stronę winyla wypełnił antywojenny psychodeliczny kolos Child Of Nations, składający się z trzech części (Soldiers, Battles i Child Of Nations). Ellis miał przyjemny głos, a tworzyszyła mu dudniąca i zdecydowanie heavy-rockowa sekcja rytmiczna. Wytłoczono zaledwie bezokładkowych 99 winyli, gdyż przy licznie stu i więcej zespół musiałby pokryć koszty tzw. Purchase Tax )podatku w czasach sprzed VAT). Trio koncertowało po klubach południowego wybrzeża Anglii przez najbliższe dwa lata. Niestety, w połowie 1975 bębniarz Pete Gibbons zmarł w wyniku ataku astmy w wieku zaledwie 25 lat. Dave i Ian nie mogli się pogodzić z odejściem przyjaciela i zawiesili działalność Charge kilka tygodni później.
W 1992 demo ukazało się na bootlegu CD pod szyldem angielskiej firmy Kissing Spell. Dopiero w 2013 wszystkie nagrania Charge i Baby Bertha ukazały się oficjalnie nakładem Wooden Hill. Kolejną edycję (400 sztuk) wypuściła na rynek Seelie Court Digital w 2022. Wedle kolekcjonerskich plotek, do dzisiejszych czasów przetrwała (gdzieś) zaledwie jedna kopia oryginalnego winyla Charge.