Kanadyjska piosenkarka, która przybrała pseudonim Chrissy Steele. Młodzieńcze lata upłynęły Christinie na występach w chórach - wpierw w rodzinnym mieście Comox, a następnie w Victorii. W wieku 19 lat przeprowadziła się do Vancouver, aby zostać profesjonalną piosenkarką, ale odkryła, że brakuje jej pewności siebie, aby być liderką zespołu. Po powrocie do Victorii odpowiedziała na ogłoszenie w lokalnej gazecie i dołączyła do swojej pierwszej grupy Room Service w 1984. Kapelka występowała w różnych klubach rockowych i pojawiła się w transmitowanym w telewizji ogólnokrajowej konkursie CBC Rock Wars. Rok później Christine dołączyła do hard rockowego Reform School, który występował w klubach Kolumbii Brytyjskiej i Albercie. W 1989 multiinstrumentalista Brian MacLeod usłyszał o talencie dziewczyny i zaprosił ją do swojego zespołu Headpins, który szukał nowej frontmenki po odejściu Darby Mills w 1986. Jednak pozostali muzycy Headpins byli sceptyczni temu pomysłowi i przeszli do innych projektów. W rezultacie MacLeod postanowił nagrać nowy album pod szyldem Chrissy Steele - on napisał większość numerów z pomocą Tima Feehana (piosenkarza AOR). Dzięki aktywnej działalności managerów Sama Feldmana i Bruce`a Allena, udało się podpisać kontrakt z wytwórnią Chrysalis Records. Składu dopełnił sesyjny klawiszowiec Matteo Caratozzolo oraz bębniarz Pat Stewart.
Album ukazał się w 1991 i w pełni ukazał potęgę głosu Christine. Ekipa przedstawiła ognisty repertuar hard rockowy. Trafiły to takie hard rockowe hity jak: żarliwy Love You 'Til It Hurts (poparty teledyskiem), rozkrzyczany Move Over, unoszący heroicznym przedrefrenem Murder In The First Degree - odegrane w stylu Saraya, Vixen i debiutu Lee Aaron. Głos Chrissy przypominał fanom mocniejszą wersję tonacji Ann Wilson z Heart. Na czoło wysuwała się jednak rockowa ballada Love Don't Last Forever, zaśpiewana w duecie z Markiem Slaughterem. Godne uwagi były jeszcze Armed and Dangerous i Two Lips. Nie zabrakło niestety typowego komercyjnego szlifu w Try Me, ale już pop-rockowe Two Bodies oraz King Of Hearts sprawiały wrażenie miałkich wypełniaczy. Brian MacLeod w każdym jednak numerze serwował krótkie kąśliwie solówki, nadające całości rasowego kolorytu. Niestety, muzyk poważnie zachorował podczas prac w studio, a trakcie trasy koncertowej zdiagnozowano u niego nowotwór. Choroba nadzwyczaj szybko pokonała muzyka, który zmarł na raka 25 kwietnia 1992. Szefowie Chrysalis uznali, że ??najlepiej będzie jeśli Christine jako Chrissy Steele będzie kontynuować karierę solową po podpisaniu kontraktu z amerykańskim oddziałem wytwórni. Tymczasem pomimo wysokiego poziomu muzycznego, płyta sprzedała się kiepsko. Krytycy byli bardzo surowi - jeden z nich stwierdził, że "komercyjne aranżacje nie przyniosły Chrissy Steele żadnych korzyści, gdyż seksualna symbolika wydawała się ciekawsza niż sama muzyka".
Christine nie poddała się od razu i zebrała nowy skład na tournee. Do zespołu dołaczyli: gitarzysta Joe Wowek, klawiszowiec Tim Webster, basista Anton Vogt oraz perkusista Rick Fedyk. Ekipa supportowała wpierw Bryana Adamsa w Kanadzie, a następnie Jethro Tull w USA na ich trasie promocyjnej Catfish Rising. Zespół zagrał również na Thunderbird Stadium w Vancouver podczas "Molson`s Great Canadian Party" 1 lipca 1992 z udziałem m.in. Crash Test Dummies i Spinal Tap. Na osłodę pozostały nominacje do nagrody Juno w kategorii "Najbardziej Obiecująca Wokalistka" oraz "Hard Rockowy Album Roku"” podczas gali Juno Awards w 1992. Agenci wytwórni nakazali Christine pojechać do Los Angeles w celu nagrania demówek na drugi album. Po nagraniach wokalistka zakwestionowała ich jakość, nie było też jej jakoś po drodze z nowymi muzykami. Steele chciała przyjąć bardziej dojrzały i refleksyjny styl, ponieważ nie czuła się już komfortowo z wizerunkiem seksownej motocyklistki. Kiedy grunge zdominował rynek muzyczne, a wytwórnia podupadła, Christine postanowiła na jakiś czas odłożyć biznes muzyczny na dalszy plan. Zatrudniła się w filii Greenpeace w Vancouver, ostatecznie wracając na Uniwersytet w Victorii. Zaśpiewała jeszcze gościnnie na płycie Tima Feehana Pray For Rain, ale był to tylko epizod. Od 1997 Chrissy pracowała jako projektantka graficzna i specjalistka do spraw komunikacji w Victorii w Kolumbii Brytyjskiej.

Brian Macleod (ex-Headpins), Pat Stewart (ex-Bryan Adams)