Angielska grupa założona w 2019 w Londynie. Zadebiutowała w grudniu tego samego roku utworem Crimson Killer. [2] zawierał dość zaskakujący heavy metal, gdzie wpływy Tank i Diamond Head łączyły się przy pozornie niedbałej manierze wokalnej Marco Stamigny. Frontman nie imponował walorami głosowymi, ale jego tonacje na styku różnych stylistyk mogła ciekawić. Daniel Sweed serwował cięte zadziorne solówki Sweeda, którymi co rusz przecinał te długie utwory. Średnie tempa prowdziły do niekoniecznie oczywistych refrenów (To Watch With Hands), z kolei Rat Race biegł w leniwym tempie i tutaj raczej chodziło o klimat chłodny w swej poetyckości. Ten wyważony dystans w budowaniu swoistego dramatyzmu był wyraźnie słyszalny w When The Earth Turns Black, który przywodził na myśl twórczość Holocaust (zwieńczenie gitarą akustyczną). Zdumiewał Friends Aren`t Electric, który hipnotyzował w zwrotkach i przewodnich riffach, które na szczęście przyćmiewały niemrawy refren (ciekawiła solówka na basie). Długo się rozkręcał Through The Looking Glass, kierując sięw końcu na obszary Kaine w średnim tempie. W Temptress szybciej i w rytmice z debiutu Diamond Head z mocarnymi pochodami basowymi Maxa Schrecka. Po raz pierwszy na tej płycie udany pojedynek zaprezentowali obaj gitarzyści - niby nic takiego, a to najbardziej technicznie zaawansowany utwór z tego albumu. Na koniec rock/metalowa ballada przesycona duchem lat 80-tych, a nawet poźnych lat 70-tych - Oblivion był subtelny i zzawierał fenomenalną solówkę pod Black Sabbath, ale też z lekkim akcentem krainy łagodności. Brzmienie ascetyczne, bez głębokich ciężkich gitar i zespół pod tym względem zbliżał się do naturalności muzycznej NWOBHM. Ta płyta nie była dla każdego, gdyż prostej przebojowości i epickich klimatów tu nie było.