Angielska grupa powstała w 1978 w Hastings z inicjatywy Rytlewskiego (syna polskich emigrantów). Taśmy "Demo 1979" używano głównie przy promocji koncertów - trafiło tu sześć utworów: Take The Blame, Cracked Mirror, Lose Control, Gonna See The Band, Dirty Sally i Lucy Lover. Kwartet występował na żywo systematycznie, budując silną lokalną rzeszę fanów na południowym wybrzeżu Anglii. Cracked Mirror na siłę podciągnięto marketingowo pod NWOBHM, ale po prawdzie było to granie w stylu Status Quo albo cięższego Talking Heads z ich pierwszych płyt. Tak to wyglądało pod względem instrumentalnym, a wykorzystanie organów Hammonda nasuwało skojarzenia z heavy-rockowymi dokonaniami Atomic Rooster czy Black Widow. Na baczniejszą uwagę zasługiwały dwa numery o przesłaniu antywojennym: Bomb Blast oraz We Shall Not Forget. Do NWOBHM w zasadzie nawiązywał tylko wokal - Rytlewski bowiem śpiewał głosem szorstkim i garażowym, zamiast podrabiać Francisa Rossiego. Właściwie płyta przeszła do historii przez swoją rzadkość, a nie zawartość muzyczną. W 1983 wydano zaledwie (w zależności od źródeł) 200-450 egzemplarzy winyla, a większość z nich sprzedano na koncertach w East Sussex. Dopóki krążek nie ukazał się na CD w 2006, [1] stawiano pod kątem rzadkości na równi z Widom, Voltz i Clientelle, choć nie dorównywał im jakością w żadnym stopniu.