Grecki zespół założony w 1983 w Atenach, koncertujący od początku nieregularnie w makijażach pośrednich między wizerunkami Kinga Diamonda i Kiss. Od początku kwartet zaakceptował swój niezależny i podziemny charakter, a jego członkowie dobrze się bawili muzyką przez wszystkie lata działalności. Jedyny album udowadniał, że to luźne podejście przerastało większość tego, co zupełnie na poważnie robiły greckie kohorty przez następne dekady. Crush skrzyżował tradycyjny heavy z epickim power i odrobiną horroru. Recytowane intro Beyond The Gates kojarzyło się właśnie z Diamondem, po czym piękna solówka gitarowa Rodostoglou stanowiła wstęp do March Of The Deads - dumnej kompozycji w orbicie epickiego agresywnego heavy. Chrapliwie szorstki głos Konstantinidisa i true riffy nadawały siłę galopującemu The Gloriest Night, a kwintesencją helleńskiego spojrzenia na wolniejszą stylistykę Iron Maiden był rycerski Kingdom Of The Kings. Ozdobą wszystkich utworów były solówki, często wysuwane całkowicie na czoło, tak jak w wybornym Unborn z rozległą przestrzenią i zapadającym w pamięć motywem na tle gęstej perkusji. Trochę mniej udanie brzmiały: za mało epicki Run To The Highway i niewystarczająco dynamiczny Flag Of Hate. Te blade plamy zacierał ponury Princess Of Hell, zagrany i zaśpiewany tyleż beznamiętnie co i konsekwentnie, z pewnymi odniesieniami do stylu Venom. Grecy potrafili również grać nastrojowo, nie tracąc epickości w wysoko zaśpiewanym Ballad Of Sorrow, ze wzruszającym hymnowym refrenem i dzwonami na zakończenie. Crush byli zgraną ekipą o wysokich umiejętnościach, z pomysłowym basem i perkusistą o dużym wyczuciu rytmu. Status podziemny wpłynął na jakość produkcji i ta nie była najlepsza nawet w wersji CD z 2009, na której dorzucono bonus Morpheus World - ostry heavy/powerowy numer z dużą dawką dramatyzmu. Przez następne lata do końca nie było wiadomo czy ten zespół istniał czy też nie, bo pojawiał się od czasu do czasu na lokalnych koncertach.