Fińska grupa założona w Helsinkach w 1992. Zaczynała jako Preprophecy - kapela deathmetalowa podrabiająca Morbid Angel i Death. Przez pierwsze lata pozostawała całkowicie nieznana, muzycy próbowali ratować się poszukiwaniami ciekawszych nazw - wpierw Ravensfall, w końcu - Cryhavoc. W styczniu 1998 ekipa weszła do studia, by nagrać debiut dla Spinefarm Records, na którym pobrzmiewały echa Sentenced, Children Of Bodom i In Flames. Ten styl stanowił ciekawą mieszankę, a głos Ikonena przypominał manierę Ville Laihali ze wspomnianego Sentenced. Z tego dość surowego brzmienia pozbawionego klawiszowych ozdobników warto było wyróżnić Bloodtie, Repent (Whore) oraz I Fade Away. Znacznie lepszy [2] stanowił typowy tygiel fińskiego grania. Cryhavoc zaprezentował melodyjniejsze oblicze i potrafił wokół prostej melodii zbudować utwór kipiący energią. Zwarte skomasowane numery z nieco drapieżnym wokalem Ikonena emanowały aurą Amok i Down. Gitarzyści co prawda nie bawili się w wirtuozerię, ale grali ciekawe i jednocześnie nostalgiczne solówki. Wszystkie utwory prezentowały wysoki poziom, choć pod względem chwytliwości mniej atrakcyjnie wypadły Cryscythe i Pitch-Black Ink. Zdumiewający The Serpent And Eve wykorzystywał świetny refren w niemal rockowym stylu, przypominając późne Cemetary. Największym hitem jednak był jednak The Wind, kapitalnie odwzorowujący chłód Północy. Album trwał zaledwie ponad 35 minut, ale ta długość była wystarczająca dla tak masywnego grania, usuwając w cień jakiekolwiek wrażenie przesytu. Grupa zniknęła ze sceny zupełnie niespodziewanie na początku 2000.
Kaapro Ikonen zmarł na raka w sierpniu 2016.