Szwedzka grupa założona w 1979 w Eskilstuna jako Woodoo. Pierwsza EP-ka okazała się ona świetnym przykładem epickiego heavy/power na wzór Zone Zero i Gotham City - to granie miało niewiele wspólnego z późniejszym albumem o pop/glamowym wydźwięku. Siedmiominutowy Silverhawk to intrygująco rozwijający się mocny numer heavymetalowy z potężnym riffowaniem i wieloma zmianami tempa. Łagodna melancholia z delikatną folkową aurą obejmowała we władanie Sharon i w ten sposób grał w tamtych czasach tylko angielski Satanic Rites. Recytacja perkusisty Lindström rozpoczynała Song For Jeanne d'Arc, wkrótce przechodzący w heavymetalową gitarową furię. Specyficzną prostą strukturę kompozycji przykrywały ostatecznie niezwykłe wokalne harmonie i potencjał śpiewu Christensen (niczym Robert Plant). Kawałek kończył uroczy fragment akustyczny. Winyl wydano niezależnie w liczbie 1000 egzemoplarzy. W rok później ukazała się kaseta "Demo 1983" z czterema utworami: Evil Force, Final Eclipse, Thousand Nights oraz Moving Fast. Materiał zwrócił uwagę małej krajowej wytwórni Mill Records, współpracującej w tym samym czasie z Lynx i Shere Khan. [2] zawierał poza numerem tytułowym dwa niepublikowane później kawałki: cover Shocking Blue Venus oraz Magic Man. Jednak Crystal Pride wówczas grali przyjaźnie radio - może nie był to jakiś pop-metal, ale surowość i pierwotną energię z wcześniejszych lat zatracono. To wykalkulowane granie nie zskało większej popularności i kwintet zawiesił działalność w 1996.
Fredrik Lindström został aktorem komediowym.