Włoska grupa założona w 1974 przez muzyków związanych z krajową sceną symfonicznego rocka. Wszystkie osiem numerów na nadchodzącą płytę napisał Paolo Tofani (gitarzysta Area). Materiał nosił wyraźne piętno heavy/progu, z dość ciężko grającym duetem gitarowym i wieloma przykuwającymi uwagę słuchacza improwizacjami. Wśród tych zaledwie 33 minut muzyki znalazło się kilka numerów dobrych o zeppelinowym posmaku (Time Out, Sad Story, Policeman) i przyjemnym śpiewie Carlo Deganiego w średnich rejestrach (angielskojęzyczne teksty). Ciekawie prezentowały się też dwa kawałki instrumentalne otwierające i zamykające krążek, czyli Wrought Iron oraz Women Under Water. Ocenę całości obniżały z kolei dwa snujące się niemrawo uwory (Feeling i If She`s Still Mine), mające w zamyśle pewnie brzmieć niczym Wishbone Ash, ale nie na tym poziomie technicznym i bez większych inspiracji. Płyta nie ukazała się w 1974 - co więcej przeleżała w szufladach blisko 18 lat i na CD wyszła dopiero w 1992. Szkoda, gdyż formacja przy daniu szansy mogła te zeppelinowe klimaty jeszcze rozwinąć i ubrać w ciekawsze aranżacje.
Poniżej wersje okładek dwóch reedycji z 1992 i 2003.

Marcello Todaro (ex-Fiori Di Campo, ex-Banco Del Mutuo Soccorso), Nanni Civitenga (ex-Raccomandata Ricevuta Ritorno, ex-Samadhi),
Giorgio Piazza (ex-Premiata Forneria Marconi), Giorgio Santandrea (ex-Alphataurus)