Kanadyjski zespół z Ontario, o którym wiadomo niewiele poza składem. Początkowo grał pomaptyczny AOR wzorowany na Boston, Styx i Kansas. Z tego okresu pochodziły Get Away oraz Day By Day, zaśpiewane przez Fabiana Bortolotto. Wkrótce muzycy zaczęli grać niczym rodzimy Rush - w ten deseń nagrano Mr.Spock, zrealizowany z basistą Markiem Arbourem i perkusistą Kevinem Dempsey`em. Jedyna płyta ukazała się początkowo (nakładem Reked Records) z całkowicie czarną okładką i białymi literami, natomiast autorem uroczej okładki (przypominającą ZX Spectrum, wytwórnia World Records Corp) drugiego wydania był Jeff Ward. Krążek rozpoczynał Die Hard Rock And Roller - rasowy heavymetalowy numer pod Judasów z dodatkiem syntezatorów. Colin Wilkinson śpiewał dość wysoko - jakby w studio spotkali się Geddy Lee z Rush, Francis Leffel z Granicus i David Surkamp z Pavlov`s Dog. Sam Jefferies okazał się utalentowanym gitarzystą, lepiej sprawdzającym się w szybszych numerach. Spośród tych ośmiu kompozycji, kilka popadało w totalną szarzyznę jak New Dream czy znany już Get Away. Judas Priest częściowo powracał w Bonds Of Restrains, a już całkowicie obejmował we władanie prawdzwie heavymetalowy The Fury z wokalem pod Halforda i solówką Dana przedniej jakości. Być może przyszłość zespołu stałaby pod znakiem podobnych utworów, ale ekipie nie dano było już nagrać niczego innego.