Grecka grupa powstała w Atenach w 2004. Wydana dla singapurskiej wytwórni Konqueror Records EP-ka przepadła bez większego rozgłosu i muzycy zdecydowali przenieść się do amerykańskiego koncernu płytowego Nuclear War Now Productions. [2] ukazywał, że ekipa miała pomysł na siebie, a jednocześnie tworzyć deathmetalowe albumy na miarę tych z lat 90-tych. Album to przede wszystkim dawka podziemia pełnego duchoty i grobowego klimatu w stylu Incantation, bez przesadnego zamulania. Świetne wrażenie wywierała też duża ilość morbidowych riffów, nienaganna technika, doomowe wstawki, liczne urozmaicenia pochodąace spoza deathowego instrumentarium (chórki, dodatki w stylu Deathspell Omega), kanonady blastów i w końcu komponowanie. To ostatnie zapewniło brak nagłych przeskoków jakościowych i stylistycznych, nie wałkowano też w kółko aż nadto zbliżonych do siebie patentów. Do najmocniejszym momentów krążka należały: Vanishing Faith, Teeth Into Red czy podchodzący pod późne Immolation Source Of Fire. Dead Congregation przedstawił płytę, do której chciało się wracać. Zespół nie spieszył się z kolejnym wydawnictwem i w międzyczasie Anastasis Valtsanis zagrał na gitarze w black/deathowym Embrace Of Thorns (Praying For Absolution w 2011). W końcu formacja założyła własną wytwórnię Martyrdoom Productions i wydała [3], na której stylistycznie zeszła do podziemia. Znaczyło to, że Dead Congregation zaakcentował mocniej pierwotną agresję i brud brzmienia. Jednocześnie pozostawiono znane z przeszłości ponury klimat i brutalność (zabójcze tempa w Nigredo i From A Wretched Womb). Utwory emanowały ciężarem (Schizma, Serpentskin), głównie dzięki dudniącej perkusji Voyiantzisa, miadżącej wszystko na swojej drodze.

Anastasis Valtsanis (ex-Nuclear Winter, ex-Straighthate), Tilemachos Karatzas (ex-Enshadowed, Burial Hordes),
Vagelis Voyiantzis (Inveracity, ex-Nuclear Winter), Antonis (ex-Inveracity), George Skullkos (Cerebrum)