Szwedzki zespół powstały w 2005 w Göteborgu z inicjatywy Johana Bergquista. Spod okraszonej na wzór powermetalowy wzór okładki ulatywał AOR w najbardziej szlachetnej postaci. Ten krążek dorównywał dokonaniom H.E.A.T i Work Of Art, choć samym brzmieniem zbliżał się najbardziej do Khymera i Brother Firetribe. Wokalista posiadał niemal identyczny głos jak Stan Meissner, co było najbardziej słyszalne w balladach I Still Remember i Waking Up Without You - w nich ta pewnie niezamierzona impersonifikacja była najbardziej słyszalna. Płyta zaczynała się mocniejszym This Heart Of Mine ze zwrotką a la Myland, ale refrenem jakby skopiowanym z dokonań Work Of Art. Trzeba podkreślić spektakularną rolę klawiszy, gdyż intra w niemal każdym utworze stanowiły małe arcydzieła. Ujmowało również dojrzałe podjeście do samej konwencji AOR - płytę nagrano głośno, z wysuniętymi gitarami i sposobem budowania refrenów. Niemal czystą poezją melodyjnego rocka był A Thousand Girls z refrenem przypominającym najlepsze lata Bad Habit i Fate (żywiołowe chórki z pozytywnym nastawieniem). W Could It Be You? wrzucono po refrenie niezwykle melodyjną nadbudowę. We wręcz absurdalnie rozpędzonym Her Eyes ponownie ujawniał się styl z dwóch pierwszych płyt wspomnianego Fate - to było granie mogące podnieść na duchu największego pesymistę. Kolejnym killerem był Shooting Star z brzmieniem klawiszy, za które każdy maniak lat 80-tych mógł zabić, natomiast refren z udziałym chórzystek nawiązywał do skandynawskiego AOR z wczesnych lat 90-tych. Udaną piosenką był także All I Did, "najładniejszy" kawałek z całego albumu. Jedyną obiekcją wobec całości był fakt zbyt dużej ilości nałożonych na siebie ścieżek, ale wymusił to fakt okrojonego dwuosobowego składu.
W 2009 Elevener opuścił Brodén, wobec czego Bergquist sformował skład z prawdziwego zdarzenia. Zatrudnił wokalistę Pierre`a Wensberga (Heartbreak Radio, Prisoner, Tommy Denander), gitarzystę Magnusa Lindqvista, basistę Roberta Garnolda (Heartbreak Radio) i bębniarza Antona Roosa. [2] chorował na "syndrom drugiej płyty" - przewijały się sygnały, że była to wciąż ta sama kapela, ale nagrano tutaj zbyt dużo ballad, a i same melodie nie niosły ze sobą poprzedniej przebojowości. Także wymiana śpiewaka była nieco niefortunna, bo choć Wensberg swoją tonacją przypominał Kevina Chalfante'a z Two Fires czy nawet Steve`a Perry`ego z Journey, to jednak technicznie był od nich słabszy i wchodził na zbyt wysokie tony. Obok Written In Your Eyes żaden utwór nie mógłby się znaleźć na debiucie, gdyż żaden nie dorównał im jakością. Wspomniany numer ze swoją optymistyczną melodią oraz fantastycznymi płynnymi przejściami pomiędzy częściami utworu był doprawdy znakomity. Obiecująco startował Just As I Thought, choć dziwnie zaaranżowano refren w jego drugiej części - "spłaszczało" to kompozycję i pozostawiało uczucie niedosytu. Ciekawie zbudowano napięcie w zwrotkach Never Would I i atutem był powtarzalny refren. Dziwiło za to wrzucenie hair metalowego Tearing Me Down, z kolei ballady nasuwały skojarzenia z tymi w wykonaniu Journey (For The Times We Share, Heal Me). Biorąc pod uwagę zupełnie nowy skład była to akceptowalna płyta, choć nie tak znakomita jak debiut.
Johan Bergquist wziął udział w wieloosobowym projekcie Shining Line (Shining Line w 2010), wystąpił też na czterech wydawnictwach M.ILL.ION (Detonator w 2001, Kingsize w 2004, EP-ce 2004 oraz Thrill Of The Chase w 2009). Anton Roos bębnił na From Ashes To Fire Saffire w 2013.