Japońska grupa powstała w 1967 (wedle niektórych źródeł 1969) w Tokio. W latach 70-tych muzyka heavy-rockowa cieszyła się w Japonii ogromną popularnością. To zainteresowanie nie przełożyło się jednak na chęć jej wykonywania. Lista kapel grających heavy-rock w pierwszej połowie lat 70-tych jest niezwykle krótka: Flower Travellin` Band i Blues Creation. Nad tym pierwszym od początku czuwał producent Yuya Uchida - wcześniej prowadzący kapelę Yuya Uchida & The Flowers. Z tamtego zespoliku zachował perkusistę Wadę i pomógł mu zebrać resztę muzyków. [1] stanowił zbiór coverów, m.in. Black Sabbath Black Sabbath, House Of The Rising Sun The Animals czy rozciągnięty do ponad 13 minut 21st Century Schizoid Man King Crimson. Wszystko otwierał i zamykał blisko minutowy Anywhere. Na zaprezentowanie własnych kompozycji nadszedł czas rok później, gdy ukazał się [2] - jeden z najciekawszych albumów wydanych w Kraju Wchodzącego Słońca utrzymanych w rockowej stylistyce. Wszystko rozpoczynał Satori (Part 1), charakteryzujący się dość posępnym klimatem, częstymi zmianami tempa i wyjątkowo ciężkim brzmieniem. Nie najlepiej wypadł niestety wokal Yamanaki, wchodzącego zbyt odważnie w wyższe rejestry. Jeszcze bardziej intrygowały dwa kolejne utwory: Satori (Part 2) oraz instrumentalny Satori (Part 3), w których połączono heavy-rockowe angielskie brzmienie z dalekowschodnimi orientalnymi melodiami. Muzycy nie ograniczyli się zatem tylko do kopiowania zachodnich wzorców, połączyli je też z elementami własnej kultury. Fascynację blues-rockiem pojawiały się też w Satori (Part 4), ale to akurat był najmniej udany fragment płyty - 11-minutowy kolos nudził swym zbyt jednostajnym charakterem. Poziom wzrastał jednak w finałowym Satori (Part 5), w którym wracał mroczny klimat z początku krążka, choć tym razem w bardziej nastrojowej formie. Płyty nie wydano oficjalnie ani w Europie ani w USA, za to już w 1971 opublikowano go w Kanadzie (w zmienionej wersji w stosunku do oryginalnego wydania japońskiego). Ta edycja miała inną okładkę i zawartość m.in. skrócone wersje (Part 1) i (Part 2), trzeci kawałek nagrano na nowo i zatytułowano Hiroshima, jak również dodano cztery zupełnie nowe kompozycje (w tym Lullaby przy akompaniamencie sitaru). W tej wersji longplay sprawiał jeszcze lepsze wrażenie, pokazując większą wszechstronność zespołu dzięki takim utworom jak Unaware i Gimme Air, w których pojawiały się motywy akustyczne. Ostatecznie [2] udowadniał, że heavy-rock nie musiał być ograniczany przez ustalone z góry ramy.
Dalsza kariera niestety nie przyniosła formacji powodzenia, choć [3] z lutego 1972 warto było posłuchać chociażby dla That`s All - klasycznej rockowej ballady, ale o wyraźnie orientalnym zabarwieniu. Pojawiły się tu numery znane z kanadyjskiego wydania poprzednika. Co ciekawe tytuł płyty pojawił się na niej na pół roku przed japońskimi koncertami Deep Purple, których zapis trafił na tak samo zatytułowaną koncertówkę. Dwupłytowy [4] składał się częściowo z nagrań studyjnych, a częściowo z koncertowych (m.in. ponad 20-minutowa wersja Hiroshimy). Flower Travellin` Band rozpadli się w 1974 i zeszli się jeszcze raz po ponad 30 latach w celu nagrania [5]. W marcu 2010 u Akiry Yamanaki zdiagnozowano raka płuc - doprowadził on ostatecznie do śmierci wokalisty 7 sierpnia 2011 (na miesiąc przed jego 65 urodzinami).