Angielski kwartet powstały w 1979 w Nottingham. Fugitive nagrał świetny singiel, rozpoczynający się od nietuzinkowego Need My Freedom. Utwór startował niczym Tygers Of Pan Tang i od razu mogło imponować prawdziwie ciężkie brzmienie. Po zwrotce jednak ekipa nagle przyspieszała, głównie dzięki kapitalnej grze perkusisty Ricka Berry'ego. W rezultacie kompozycja sprawiała wrażenie intrygującego zlepku wolniejszych zwrotek i galopujących refrenów, wzbogaconego świetnym fragmentem instrumentalnym z dość imponującą gitarową solówką Lenny'ego Lembo. W to wszystko swoim drapieżnym mocnym głosem wpisywał się również wokalista Bernie Clark. W odwrotności do wielu zespołów NWOBHM, na stronę B winyla nie wrzucono łzawej ballady, lecz równie mocny co poprzednik Don't Tell Me I'm Crazy. Także ten kawałek był pełen pierwotnej agresji, a cała czwórka młodych muzyków wydawała się znakomicie ze sobą zgrana. Ekipa koncertowała w Sheffield, North Notts, Lincolnshire i Derbyshire, a największym sukcesem była rola supportu przed francuskim Trust at Retford Porterhouse (32 mile od Sheffield), w którym na perkusji grał wówczas jeszcze Nicko McBrain (później Iron Maiden). Po rozpadzie Fugitive, Clark i Berry przez krótki okres czasu grali w zespole Ripper wraz z Paulem Gaskinem.
UWAGA: Istniał także inny Fugitive z Byfleet (Surrey).