Francuski zespół powstały w 2006 w Rennes. Nazwa z języka bretońskiego oznaczała "polowanie na czarownice". Początkowo grupa działała jako kwartet i w czteroosobowym składzie zrealizowano w 2008 demówkę "Heresy, Stoner And Acid". Później jednak skład skurczył się do duetu (na [1]), by ponownie powrócić do kwartetu (na [2]). Huata zaprezentował tajemniczy mix stoner, sludge i doom metalu, mocno oparty na filmach z lat 60-tych i 70-tych XX wieku, przyprawiając to wszystko przydymionym klimatem sekretnego rytuału. Duża liczba odniesień do okultyzmu i czarnej magii była oczywista już przy pierwszym przesłuchaniu. Uwagę zwracały: Lords Of The Flame z organami kościelnymi w stylu Ghost czy blisko 14-minutowy Templars Of The Black Sun ze zniekształconymi riffami na wzór Electric Wizard (w tym lucyferiańskim melodiom organowym, celebrującego ceremonię sabatu). Z kolei ponad 15-minutowemu Thee Imperial Wizard nadano formę ezoterycznego rytuału, który objawiał się po pierwszych 10 minutach nieustępliwego sludge - z przyprawiającymi o ciarki na plecach inkantacjami i zaśpiewami. Było to granie niekoniecznie miażdżące kości na proch, ale przesiąknięte obłokami narkotycznych wizji i hołdu ku czci Szatana. Momentami Francuzi stosowali eksperymentalnego ducha takich zespołów jak angielski Ramesses, a gitarowe zagrywki a la The Wounded Kings dawały miejscami odpowiedni doomowy fundament. W kolejnych latach Huata był mało aktywny, nagrywając dwa kawałki w marcu 2013 na split z Bitcho (The Retaliator i Hercobulus oraz dość krótki numer The Solar Work w czerwcu 2013.
W barwach krajowej wytwórni Musicfearsatan, kolejny album ukazał się dopiero w listopadzie w 2018. Do studia weszli (jak niegdyś) tylko Ronan Grall i Benjamin Moreau - nagrany przez nich blisko 69-minutowy materiał znacznie różnił się od poprzednika. Tym razem zrezygnowano z bezpośrednich odniesień do rytuałów, duchów czy życia pozagrobowego. Zamiast tego, oryginalne tytuły w rodzaju The Golden Hordes Of Kailash lub The IXth Arch Assembly przywoływały nuty science fiction i literatury Gene'a Wolfe'a, tworząc bogaty świat, który można było eksplorować wielokrotnie pod kątem jego obrazów i wartości. Ekipa ostawiła na progresywny doom metal - bezdennym riffom towarzyszyły gęste romantyczne syntezatory, które oplatają powolnymi strukturami gitarę i perkusję niczym pnąca się winorośl. Wokale Gralla połączono się z mnóstwem ścieżek dźwiękowych, tworząc pewne pokrewieństwo z przytłaczającym progresywnym rockiem lat 70-tych. Muzycy znali się na rzeczy pod kątem urozmaicania aranżacji i wirującego dookoła napięcia. Kilka kompozycji nagle szarpało do przodu, pozwalając gitarze wejść odważniej w główną linię melodyczną utworu (Child Of The Cosmic Mind). Znany już The Solar Work wnosił z kolei ponury i złowieszczy zwrot, a bas odgrywał w tym kawałki kluczową rolę. Majestatyczne organy doskonale harmonizowały z dziwacznymi odgłosami, które nałożono na siebie w zmieniających się tonacjach. Ciężko było znaleźć jakieś specyficzne punkty odniesienia - były jakieś paralele do imponujących aranżacji włoskiego Ufomammut, rozległej wizji kompozytorskiej pochodzącego z Irlandii Północnej Slomatics, śpiewu w stylu Pallbearer, żaru amerykańskiego Inter Arma czy w końcu zwiewnych psychodelicznych pejzaży dźwiękowych Pink Floyd. Płyta nasuwała na myśl ambitne dzieła muzyki klasycznej, łącząc gotycki doom z nastrojową surrealistyczną ciężkością w jedną wielką rapsodię, jednocześnie subtelnie flirtując z oderwanym od rzeczywistości obszarem okultystycznego rocka. Niektóre utwory wprowadzały surrealistyczne skale i niezwykłe progresje akordów, które przywodziły na myśl przerażającą wizję przyszłej Ziemi z serii "Planeta Małp" z lat 70-tych XX wieku. Ta muzyczna Wieża Babel aspirowała do sięgnięcia niebios z mocą, elegancją i stanowczością godna prawdziwej pochwały, Słuchacz miał wrażenie obcowania z urzekająca kantatą, oscylującą wokół pochłaniającego w pełni i niezwykle poruszającego doświadczenia.
Benjamin Moreau grał w industrialno-sludge/deathemtalowym Fange oraz sludge/doom/blackowym Subterraen (In The Aftermath Of Blight w 2024).

Alexis Darnoux (ex-Exsequiae)