Argentyńska grupa założona w 1981 w Buenos Aires, której początki sięgały pop-rockowej kapeli Nomady Soul. Pod koniec 1981 zrealizowany debiutancki krążek, który jednak ukazał się dopiero w roku następnym, kiedy to wybuchła wojna o Falklandy. Zespół zadebiutował publicznie 17 września 1982, ale stał się lokalną sensacją podczas występu na festiwalu "BA Rock IV". La Torre grał melodyjny hard rock, łącząc elementy Led Zeppelin i Aerosmith, czyli chętnie korzystając z elementów blues-rockowych. Znakami rozpoznawczymi brzmienia stały się mocny głos charyzmatycznej Patricii Sosy, chwytliwe zagrywki gitarowe i solidny podkład klawiszowy (Rompe Mi Amor Rompe, Sólo Quiero Rock And Roll). Słabiej z kolei ekipa wypadała w mdłych balladach typu Tiempo De Descuento . Sosa wkrótce także zaczęła komponować utwory i została wybrana najlepszą wokalistką w argentyńskich muzycznych plebiscytach pod koniec 1983. Patricia osobiście chodziła do stacji radiowych w Buenos Aires (aby zaoszczędzić pieniądze na lekcje śpiewu), osobiście dostarczając swój materiał komentatorom. Po wydaniu [3] doszło do zmian personalnych - odeszli López wraz z braćmi Giles. W sierpniu i wrześniu 1988 ekipa wyruszyła w intensywną trasę koncertową po Związku Radzieckim, stając się jednym z pierwszych zagranicznych zespołów rockowych, które zagrały za Żelazną Kurtyną, dając 27 koncertów w ciągu 28 dni dla publiczności liczącej łącznie 300 000 osób (m.in. w Moskwie, Leningradzie i Estonii). La Torre rozpadł się pod koniec 1989, torując drogę solowej karierze Sosy, skupiającej się na radiowym pop/rocku.
Patricia Sosa i Oscar Mediavilla pobrali się.

Dalsze losy muzyków La Torre:

• Patricia Sosa - seria solowych płyt soft-rockowych: Patricia Sosa w 1990, Luz De Mi Vida w 1993, Suave Y Profundo w 1994, La Historia Sigue w 1996, No Me Dejes De Amar w 2002, Toda w 2004, koncertówka En Vivo En El Gran Rex w 2006, Lija Y Terciopelo w 2007, Patricia Sosa Desde La Torre w 2012, Senales w 2016 i Folclore w 2019
  
• Carlos Garcia López - García López Band (Da Cruz w 1992) oraz solowo: Numeros Rojos w 2006, Esta Vez Invita El Negro w 2010 i Frenesi w 2013). Gitarzysta zginął 27 września 2014 w wieku 56 lat w wypadku samochodowym, kiedy wracał z Sierra De La Ventana do Buenos Aires, po nakręceniu teledysku do piosenki Frenesi, w której wziął udział zespół Almafuerte
  
• Gustavo Giles - funkowo-jazzowy krążek Montesano w 2010
  
• Gady Pampillón - Tarzen, Gasolina i albumy solowe: Long Play w 2016 i Conventillo w 2017. Gitarzysta zmarł na raka krtani 30 czerwca 2020 w wieku 59 lat
  

Patricia Sosa / Oscar Mediavilla (oboje ex-Nomady Soul), Ricardo Giles (ex-Montesano) Gady Pampillón (ex-Alakrán)