Amerykańska grupa powstała w 1982 w Hebron (Kentucky). Po pięciu latach działalności wydano demówkę "The Arrival" w 1987 - na perkusji grał wówczas Adrian Powers, ale szybko go zastąpiono, gdyż bębniarz nie był chętny ruszyć w tournee. Po podpisaniu kontraktu z Metal Blade Records wydano wspaniały album, rarytas dla fanów wczesnego Queensryche. W większości rankingów krążek wymieniany jest jako jeden z najlepszych metalowych albumów roku 1990. Ten progresywny powermetal oparto na zaskakująco prostych strukturach, bez popadania w zawiłości, a sami muzycy (choć utalentowani) nie epatowali nadmiernie swoimi technicznymi umiejętnościami. Już Fire In Your Skin dawał całkiem niezłe wyobrażenie o tym krążku: intro było rozbudowane i mroczne, zanim ciężkie riffy w stylu Metalliki nabierały intensywności. Utwór byt intensywny, z niemal improwizowanymi zmianami tempa i wysokim wokalem Mallicoata. Tom posiadał jeden z najbardziej niezwykłych głosów tamtych lat, swobodnie operując często w wysokich rejestrach. Od grupy Geoffa Tate'a Lethal odróżniał się przede wszystkim różnicą w pracy gitar i powermetalowym zacięciem. Tyułowy Programmed utrzymano w podobnym stylu, a szczególnie zapadał w pamięć majestatyczny i rozdzierający refren. What They've Done to jeden z najlepszych utworów na albumie: dramatyczne filmowe intro, melodie narastające do crescendo w zwrotce i archetyp progresywnej kompozycji w stylu Queensryche. Ton stawał się wyraźnie ostrzejszy w Obscure The Sky - energicznym ciężkim kawałku, rozpoczynającym się krótkim melancholijnym intro. Immune emanował specyficznie optymistycznym brzmieniem, ze świetnie umiejscowionymi gitarowymi ozdobnikami i spokojniejszym nostalgicznym wstępem. Killing Machine to niezwykle rytmiczny numer z kapitalnym refrenem i zakończeniem z zapożyczeniami od Iron Maiden. Płytę wieńczyło dość niespodziewanie dwie ballady. Nad Another Day unosił się smutny melancholijny duch, a całość wzbogacała długa progresywna solówka. Akustyczny Pray For Me wydawał się być tylko pospiesznym dodatkiem do albumu. Zespół odważnie stawiał na galopującą intensywność i poważny (nigdy pretensjonalny) klimat. Queensryche doczekał się tylko kilku godnych naśladowców - obok Heir Apparent, Screamer, Hittman, do tej czołówki dołączał właśnie Lethal. Z dzisiejszej perspektywy wydaje się, że formacja stylistycznie przerosła epokę i z tego powodu nie była w swoim czasie odpowiednio zrozumiana i doceniona.
Po odejściu Hulla kwintet uległ praktycznie rozpadowi, a dwa pozostałe wydawnictwa miały się nijak do genialnego debiutu. Uderzały stylistycznie w tony Cyclone Temple, a na [3] dodano wręcz wstawki mieniące się barwami grunge. Wokal Malicota niebezpiecznie zaczął przypominać ten Layne'a Staley'a z Alice In Chains, a muzyka radykalnie straciła na ostrości. Całość była nużąca i nieciekawa.
Eric Cook zmarł 23 sierpnia 2012 na raka płuc w wieku 48 lat. Dell Hull, Glen Cook i Jerry Hartman założyli heavy/powerowy Open Burn (EP-ka Open Burn w 2017 i płyta Divine Intermission w 2018).