
Niemiecka grupa powstała w 2014 w Freiburg im Breisgau z inicjatywy muzyków Kerrigan. Ekipa grała funeral doom i jako wykonawca tego gatunku musiała się zmierzyć ze znalezieniem równowagi między oczekiwaniami słuchacza, a ryzykiem brzmienia skrajnie konserwatywnego i mało innowacyjnego. Formacji udało się to jednak (przede wszystkim na [3] i [4]) dzięki z jednej strony stworzeniu muzyki głęboko osobistej, a jednocześnie doskonale wpisującego się w stylistyczne paradygmaty funeral doomu. Długie kilkunastominutowe kolosy były niezwykle skupione i nie było w nich ani jednego zbędnego riffu. Nie było tutaj mowy o nijakich pseudo-nastrojowych wypełniaczach, dzięki którym część konkurencji desperacko próbowała wydłużyć czas trwania kompozycji. Powolnym utworom towarzyszył donośny growling, okazjonalne interludia i recytacje. Najmocniejszym punktem Lone Wanderer był gitarowy duet, snujący nie tylko ponure melodie, lecz również eleganckie faktury, przepełnione miażdżącym ciężarem i smutkiem. Zespół absolutnie archetypowy, ale brzmiący szczerze i czerpiący inspiracje głównie z Mournful Congregation. Zresztą wokalista tej grupy, Damon Good, odpowiadał za mix ponad 20-minutowego utworu The Faustian Winter na [3]. Przestrzenne bębny i wysoce rezonujące gitary ułożono w złożone harmonie, co tworzyło atmosferę rozległego i dekadenckiego krajobrazu, nieustannie uciskanego przez zbliżającą się obecność czegoś złowrogiego. Na okładkę [4] trafiła reprodukcja wyśmienitego obrazu Ernsta Ferdinanda Oehme "Prozession im Nebel" z 1828.
| ALBUM | ŚPIEW, GITARA | GITARA | BAS | PERKUSJA |
| [1-2] | Bruno Schotten | Christian Hoen | Simon Brooker | Jakob Zeblin |
| [3-4] | Bruno Schotten | Jonas Weber | Simon Brooker | Jakob Zeblin |
Bruno Schotten (Kerrigan), Christian Hoen (ex-Désespoir), Jakob Zeblin (ex-Désespoir, Kerrigan), Jonas Weber (Kerrigan, Mundilfari)
| Rok wydania | Tytuł |
| 2014 | [1] Principles EP |
| 2016 | [2] The Majesty Of Loss |
| 2020 | [3] The Faustian Winter |
| 2026 | [4] Exequiae |
