MALPRACTICE

Angielski zespół założony w 1979 w Stockton-on-Tees (hrabstwo Durham), choć Carl Booth pochodził z położonego 5 mil dalej Billingham. Nazwę zaczerpnięto od tytułu płyty Dr. Feelgood z października 1975. Chłopaki grali po pubach, aż w końcu zyskali zainteresowanie małej wytwórni SRT z hrabstwa Cambridge. Winyl wytłoczono w ilości zaledwie 500 egzemplarzy i ta liczba nie przewyższała pierwotnego zapotrzebowania (chodziła plotka, że Booth miał prawie 200 nieodtworzonych kopii w swoim posiadaniu przez długi czas, dosłownie ułożonych pod łóżkiem). Trzy utwory wpisywały się w ogólny etos NWOBHM, choć nie było to idealne połączenie pod względem muzycznym. W aranżacjach przewijały się przede wszystkim wpływy brytyjskiego heavy rocka lat 70-tych - przede wszystkim Stray i Nutz - ale pojawiły się również wpływy boogie spod znaku Status Quo. Otwierający It's OK najlepiej ukazuje te różnorodne cechy stylistyczne i pod tym względem było to typowe dla uniwersum NWOBHM. Haugton miał przyjemny i melodyjny głos, ale zbyt przesiąknięty soulem - za to Carl Booth popisywał się niezłą solówką slide. Mało zapadający w pamięć Wish You Would mocno przywodził granie z lat 1977-1978. Ostatni Don't Take It Out zaczynał się niczym rockowa wersja After Forever Black Sabbath, ale potem kawałek przeobraża się w nazbyt przewidywalny pub rock, z nutą nieco cięższego brzmienia. Po wydaniu maxisingla nastąpiło kilka zmian w składzie, ale wszystko skończyło się wraz z przeprowadzką Andy'ego Haughtona w okolice Londynu.
Dziś cena oryginalnego winyla na aukcjach z łatwością przekracza 100 funtów.