
Szwedzka grupa założona w 1976 w Mönsteras. Początkowo w zespole grał gitarzysta Leif Bergqvist, ale latem 1977 zachorował poważnie i musiał zrezygnować z kariery muzycznej (zastąpił go Peter Martinsson). Po kilkunastu próbach w lokalnym kinie "The Roxy" powstał pierwszy utwór First Day In Roxy. W połowie 1978 grupa rozprowadziła w liczbie 40 sztuk kasetę promocyjną, nagraną w prymitywnych warunkach i kopiowaną na magnetofonach przez samych muzyków (w tamtym okresie liczących 16-18 lat). Wydany własnym nakładem album wydano w ilości 500 egzemplarzy - wpierw nagrano sekcję rytmiczną, następnie nałożono na nią partie gitar i wokal (tzw. technika sound-on-sound). Grupa nie dysponowała stołem mixerskim, a mikrofony podłączono bezpośrednio do magnetofonów. W ten sposób powstało dziewięć kompozycji, z których ostatecznie siedem wylądowało na krążku. Stylistycznie Plebb oscylowali między hard rockiem, bluesem i boogie, czasami sięgając po niekonwencjonalne zagrywki pseudo-progresywne (Push Box). Siłą tej muzyki był atak dwóch nisko strojonych gitar, a wszystko przypominało połączenie holenderskiego Cargo, Quicksilver Messenger Service i walijskiego Man. Najszybsze tempo posiadał Tankar Om Natten, a ponad 7-minutowy Förflutet wzbogacono o piękne gitarowe interludium wchodzące po półtorej minuty. Oryginalny album dziś stanowi perłę zbiorów kolekcjonerskich i osiąga bardzo wysokie ceny na aukcjach, na których pojawia się niezwykle rzadko.
| ALBUM | ŚPIEW, GITARA | GITARA | BAS | PERKUSJA |
| [1] | Per-Martin Petersson | Peter Martinsson | Tommy Gustavsson | Ronnie Nilsson |
| Rok wydania | Tytuł |
| 1979 | [1] Yes It Isn`t It |
