
Amerykańska grupa powstała w 1992 w Denver. Karierę muzycy rozpoczeli od rozprowadzenia kasety "Demo 1993" z trzema utworami: Dreaming Reality, Memory Of Tomorrow i Patiently Waiting. W ówczesnym składzie Boudreau był jedynym gitarzystą, a na basie grał Rich Ross. Następnie wydano "Promo 1995" na CD, już w składzie mającym wkrótce zarejestrować debiutancki krążek dla wytwórni Dominion Records. Ekipa zrealizowała bardzo ciekawy krążek prog-metalowy podchodzący pod Parallels Fates Warning. Chadd Castor nawet nie usiłować ukrywać swoich fascynacji tonacją Ray`a Aldera, jednakże zbyt często usiłować forsować nieptrzebne melodie. Muzycy okazali się kompetentnymi technikami, którym jednak zabrakło talentu do pisania ciekawych utworów. Na krążku znalazły się trzy utwory godne uznania: A Different Scene, ponuro brzmiący Grudge oraz najlepszy ze wszystkich Second Time Around - tutaj Castor przewrotnie naśladował Geoffe`a Tate`a. Po wydaniu "Demo 1998" skład nieco się posypał i z nową trójką muzyków przystąpiono do nagrywania drugiego albumu.
Aby dotrzeć do sedna [2], trzeba było poddawać poszczególne kawałki gruntownej analizie. Pozornie utwory oparto na nieciekawym i gwałtownym metalu doprawionym syntezatorami. Zastosowano brzmienie potężne, a nowy frontman Pete Jewell wydzierał się z wielkim zapałem, często przeciągając końcówki wykrzykiwanych słów na modłę Jamesa Hatfielda (Your Hate, Realms Of Deceit), ale to wszystko w niczym nie przeszkadzało obecności progresywnych akcentów. W Choke On Me wrzucono klimatyczny początek, nader ciekawe brzmienie perkusji i orientalizujące klawisze, zaś Jewell "śpiewał szeptem" niczym Bono. Pierwsze cztery minuty Reason For Change zahaczały o lekko jazzującą balladę, a to co zaczynało się później zasługiwało na szacunek za umiejętności instrumentalne i pomysły. Face Your Judgemant nasycono dziką pasją, fortepianem i intrygującą solówką na basie. Z kolei Room 15 miał ambicje stricte progresywne, podchodząc w swej skomplikowanej instrumentalnej błyskotliwości pod Dream Theater i Mayadome. Jako epilog Two Minutes Hate - w rzeczywistości niemal trzy minuty nieprzystające do reszty, ale właśnie przez to ten kontrast urzekał delikatnym fortepianem, deklamacją i intrygującymi odgłosami w tle.
Basista Rich Ross wrócił, by nagrać "Demo 2001", w którego skład weszły trzy kompozycje: Erasism, Just Like A Dream oraz Living In A Dead World. Dyskografięgrupy zamykało ostatnie promo "Demo 2002:, nagrane z wokalistą Terry`m Rodgersem. Trafiły tam kolejne trzy utwory: A New Religion, Convictions oraz No Sacrifice. Na początku 2003 The Quiet Room ostatecznie zawiesili działalność.
Boudreau, Rice i Wood (jako śpiewający klawiszowiec) założyli prog-metalowy Negative Four i wydali jedyny album Untitled w 2004. Pete Jewell popełnił samobójstwo 25 czerwca 2005 w wieku 35 lat.
| ALBUM | ŚPIEW | GITARA | GITARA | KLAWISZE | BAS | PERKUSJA |
| [1] | Chadd Castor | Jason Boudreau | George Glasco | Jeff Janeczko | Josh Luebbers | Mike Rice |
| [2] | Pete Jewell | Jason Boudreau | George Glasco | Jeff Janeczko | Rob Munshower | Graeme Wood |
Rich Ross (ex-Assault/USA)
| Rok wydania | Tytuł |
| 1997 | [1] Introspect |
| 2000 | [2] Reconceive |
