Meksykańska grupa powstała w 1980 w Mexico City jako Ramsess. W 1983 skróciła nazwę, rezygnując z końcowego "s". Debiut ukazał się w marcu 1985 i nigdy nie wydano go na CD (przynajmniej do 2023). Jak na warunki latynoskie tamtych czasów był bardzo dobry. Słychac było, że ekipa wciąz poszukiwała własnego stylu, a niektóre numery zagrano zbyt lekko, jakby obawiano się przekroczyć pewnej granicy ciężaru (najlepszym przykłądem na to był tytułowy Apocalipsis, z niezłym "piłującym" riffem przewodnim i uroczo fałszującym Monrazem). Generalnie było to hard rock z przebłyskami metalu - czasami pod Saxon (Sonador, Rey Gobierno) czasami pod proto-stoner (Gente, La Puerta). Strutkura utworów, a zwłaszcza solówek była prosta, ale to nie przeszkadzało rozkoszowac się takimi numerami jako Triste z początkiem w stylu Mountain, a potem wchodzacy w wesoły rockowy styl. Dwoma najlepszymi kawałkami były jednak Quiero z patetycznym refrenem na tle niespiesznego marszowego rytmu oraz wzruszająca ballada Mi Conciencia - świetnie zaspiewana przez Alberto Monraza. Po wydaniu płyty gitarzysta Gustavo Solis Gómez zdecydował jednak po podjęciu innego kierunku i w ciągu najbliższego roku wymienił wszystkich muzyków.
Nowy skład zadebiutował pod koniec października 1986 dwoma utworami Guerreros Del MetalLa Batalla Final na składance "Escuadrón Metálico (Proyecto Uno)", następnie rozprowadził trzy demówki w latach 1987-1988. Momentalnie dało się odczuć zaostrzenie stylu, choć wydawało się, że w tych pędzących do przodu utworach coś się nie kleiło. Tak też się stało z wydanym przez krajową wytwórnię Avanzada Metálica [2]. Przy odsłuchu tego miejscami power/speedowego materiału odnosiło się wrażenie, że każdy z muzyków nagrywał w innym studio, a potem to wszystko posklejano na chybił trafił. Elementy składowe do siebie nie pasowały: Sergio Bustamante krzyczał chaotycznie, gitary popadały w totalny chaos zwłaszcza w solówkach, a perkusista Jesús Esquivel grał jakby dla siebie, ignorując riffy i należytą rytmikę. To wejście na tereny Agenst Steel było porażką i o ile debiut ujmował amatorskim podejściem, to nowe oblicze Ramses wypadło fatalnie.
Ciekawiej prezentował się [3], zawierający dający się słuchać thrash, choć ogólną ocenę obniżała głucha produkcja. Tym razem stery ujęli gitarzysta Julio Márquez i basista Francisco Gatica, w rezultacie w składzie nie było już ani jednego muzyka oryginalnego składu. Ekipa zawiesiła działalność na skutek braku popularności. w 1996.

Późniejsze losy członków zespołu:

• Julio Márquez - doom/deathowy Ultratumba (Dentro De Las Profundidades w 1995 i Sopa Envenenada w 2013), heavymetalowy Khafra (Las Viboras Cambian De Piel w 1997), thrashowy Zaiko (Miedo w 2003 i CircoVision w 2007 - na pierwszej płycie zaśpiewał Sergio Bustamante), crossoverowo-thrashowy Garrobos (Escape Del infierno w 2016 i Somos Rockers w 2020)
  
• Francisco Gatica - thrash/deathowy Mantra (Desde Un Mundo Decadente w 1998 i Autonémesis w 2000) oraz heavymetalowy Iron Land (Profetas) w 2019))
  
• Miguel Ángel Núnez - Garrobos
  
• Enrique Ibarra - thrashowy Sectas (Ideas Falsas w 1996) i Garrobos
  
• Jorge Lafarga - power/thrashowy Raxas (Esclavos Eternos w 1994)
  
• Alberto Avalos Monraz zmarł w czerwcu 2017