Niemiecki zespół powstały w 1982 w bawarskim Herzogenaurach. Po przybraniu angielskich pseudonimów, muzycy wystąpili w 1984 na festiwalu "Rockfabrik" w Ludwigsburgu u boku Stormwitch, Tyran` Pace i Cacumen. Ten występ został zarejestrowany i wydany na splicie "Rock-Fabrik Festival`84" przez wytwórnię Gama Records. Restless zamieścili tam dwa kawałki: Fire Train i You Are The Sunshine. Po podpisaniu kontraktu z maleńkim koncernem Scratch grupa wydała dwie płyty, które wypełnił prosty, ale dynamiczny heavy z dwiema ostrymi gitarami. Z pewnością najbliżej formacji było do stylistyki Accept w mieszaniu ciętych riffów z dłuższymi wybrzmiewaniami i licznymi naprzemiennymi solówkami. [2] otwierał Breakin' Out - co prawda wtórny melodycznie, ale za to zagrany z ogromną pewnością siebie i wzbogacony o kapitalny pojedynek na solówki duetu Kim-Highston. Czeki za bardzo śpiewać nie umiał, ze spokojem wykrzykując frazy w stylu Dirkschneidera przy akompaniamencie zgrabnie pogrywających gitar w Walkin` On Time czy bardziej rock`n`rollowym Turn It Loud. Restless nudzili niestety w wolniejszym graniu typowego heavy w Burst Out. Choć ekipa pokazała się jako sprawna i zgrana, to w aspekcie samych kompozycji muzycy nie wykazali się wielkim talentem. Te nieskomplikowane utwory o melodiach przeciętnych, co najwyżej były na poziomie mniej kawałków udanych z wczesnego okresu Accept. Druga połowa płyty stanowiła jedynie próbę zdyskontowania sukcesu Accept w banalnym w tym przypadku melodyjnym heavy, pozbawionym odrobiny własnej tożsamości. Przebojowy w zamyśle Let`s Get Crazy był po prostu słaby, a refren w See The Light jednoznacznie udowadniał, że muzycy Restless nie potrafili przykuć uwagi chwytliwym refrenem. W dodatku nie pojawiała się metalowa ballada, co w przypadku grup kopiujących Accept było rzadkością. Na koniec przyjemna niespodzianka - dość niezły Metal Chains, w którym perkusista Tillman wchodził w udaną współpracę z gitarzystami. Produkcja tego albumu była nadspodziewanie dobra, a pod względem ustawienia perkusji nawet jeszcze lepsza niż porównywalne albumy Dirkchneidera i spółki. Ten album był ostatnim dokonaniem grupy.