Fiński zespół założony w 1979 w Oulu. Zadebiutował dwoma utworami I`ll Be Gone i Rock`n`Roll Star na splicie "Heavy Metal & Live" w 1981, następnie związał się z małą wytwórnią Mirror. Brak zainteresowania ze strony większych firm oraz kraj pochodzenia zdecydowały na starcie, że Riff Raff nie zrobili kariery na wzór innych kapel kojarzonych z NWOBHM. Finowie wykorzystali te same patenty co formacje angielskie (przede wszystkim Saxon) w połączeniu z motywami wydanego w tym samym roku Creatures Of The Night Kiss. Zaskakiwała znakomita produkcja, z należycie ostrymi gitarami - precyzyjnymi, choć nie w wykonaniu mistrzów instrumentu. Wokalnie Kari Ilmarinen orbitował między tonacjami Udo Dirkschneidera, Paula Di'Anno i Roba Halforda (Don`t You Think It`s Disgusting). Właściwie każda z kompozycji była inna i posiadała w sobie coś oryginalnego. Słabiej wypadł jedynie cover The Valentinos It`s All Over Now. Debiutowi nie dorównał nijaki [2], wydany w barwach Poko Records. Po kolejnej zmianie firmy fonograficznej na Amulet, ukazał się [3] przejawiający skłonności do cięższego brzmienia. Krytycy porównywali ten album do słynnego Fire In The Brain Oz (zwłaszcza w tytułowym Give The Dead Man Some Water). Grupa skorzystała tym razem z pomocy klawiszowca Timo Oksali (zmarł 13 grudnia 2010), który miał swoje "trzy grosze" w Drug Runners i Hangman At Dawn. Do treściwego heavy powracały zabawowy Shout Out n Loud, Dark Side i Saloon Fighters. Cover Baba O'Reily The Who jawił się natomiast zbyt popowo. Po wydaniu w 1983 singla Dreaming / I`ll be Gone, Riff Raff zawiesili działałność.
Kessler dołączył potem do thrashowego Faff-Bey (Doesn`t Feel Like Laughing w 1991, Birthday w 1991, New Religion w 1994).