Angielska grupa powstała w 1979 w Burnley. Zadebiutowała czteroutworową kasetą "Demo 1981". [1] wydała amatorska wytwórnia Cargo Records. Turbo trzema stworzonymi przez siebie kompozycjami plasował się w tej grupie kapel NWOBHM, które nie bały się sięgnąć otwarcie do heavy-rocka lat 70-tych. Płytka z pewnością mogła się podobać miłośnikom Axis, White Heat czy Xero. Stallion to intensywny rocker z heroicznymi tekstami, pełen młodzieńczego entuzjazmu i bezpretensjonalnego podejścia. Running znalazł się wcześniej na składance "New Electric Warriors" w 1980 - ultra prosty tekst kawałka był niezwykle chwytliwy. Na stronę B winyla trafiła przyciężkawa ballada Take My Life z rzekomo ponurym tekstem o jakiejś osobistej tragedii. Wykorzystano tutaj efektowne aranżacje, w tym nieśmiałe pianino na samym początku. Turbo miał sporo występów w radiu, grali w londyńskim, klubie "Marquee" i nawet uwiecznili jeden ze swoich koncertów na video. Później skład się całkowicie posypał: wokalista Des Horsfall przyjął ofertę dołączenia do Raw Deal, a trójka innych muzyków odeszła pozostawiając gitarzystę Pete'a Mayhewa samego. Ten jednak nie poddał się i do formacji dołączyło czterech nowych członków grupy. Co ciekawe, nie miało to większego wpływu na styl singla [2], ponieważ obyło się bez słyszalnych zmian w muzycznej tożsamości zespołu. Charged For Glory był dynamicznym utworem w średnim tempie, z porywającymi riffami i zapadającym w pamięć refrenem. Metalowa moc tego numeru była niezwykła, idealnie uosabiająca ducha NWOBHM. Druga strona singla może w pełni nie utrzymała tego samego poziomu co pierwsza, ale mimo to Race For The Dawn mógł się podobać pod kątem szczrej i niezbyt skomplikowanej aranżacji. Bez wątpienia Turbo miało prawdziwy potencjał i mogliby stworzyć obiecujący pełnowymiarowy album, gdyby tylko mieli taką szansę. Niestety, nigdy do tego nie doszło, ponieważ ten skład również rozpadł się w równie szybkim tempie co poprzedni. Mayhew ostatecznie zakończył karierę grupy w 1984.
Pete Mayhew dołączył potem do pop-rockowego Silhouette, zanim przeniósł się do Niemiec i założył AOR-owy Turbo Red (Turbo Red w 1991). Paul Hartley skupił się na graniu jazzu i folku, natomiast Des Horsfall nagrał pod szyldem Kuschty Rye pół-akustyczny folk-rockowy krążek The Bastard's Tin w 2015. W czerwcu 2025 grecka wytwórnia Cult Metal Classics Records wydała składankowy [3], na którą trafiły wszystkie zremasterowane nagrania studyjne oraz dodatkowych dziesięć z koncertu w Burnley zagranego 7 kwietnia 1981 (łącznie 65 minut muzyki).