Niemiecka grupa thrashowa powstała w 1984 w Schweinfurt. Zadebiutowała serią demówek ("Metal War" w 1985, "System Of Death" też w 1985 i "Suicidal Lunacy" w 1986), która spotkała się z życzliwym przyjęciem w prasie muzycznej. Debiut był jednak kiepski, a muzykom przyklejono etykietkę "plagiatorów Metalliki". Spośród ogólnego speed/thrashowego średniactwa wybijał się tylko kończący wydawnictwo And The Brave Men Fails. Co prawda kompozycje miały złożone struktury, ale większość riffów, spod znaku choćby Flotsam & Jetsam, była już oklepana. Po poprawieniu warszatu technicznego, Vendetta nagrała [2] - album jakby z zupełnie innej półki. Mniejsza agresywność, większa melodyjność, kaskadowe rytmy i kipiące solówki spowodowały, że tego znakomitego albumu do dziś słucha się z dużą przyjemnością (Dominance Of Violence, Brain Damage). Urzekały chóralnie odśpiewana miniaturka Love Song oraz instrumentalny Fade To Insanity. Nie przeszkadzało, że balladowy Precious Existence brzmiał jak żywcem wyciągnięty z Killers Iron Maiden. Sukces artystyczny nie przełożył się jednak na rynkowy, a wytwórnia Noise nie pomogła zbytnio muzykom. W 1989 Vendetta uległa rozwiązaniu.
W XXI wieku formacja wróciła demówką "Demo 2003" zawierającą cztery gnioty, w których dosłownie nic się nie działo. Nie wróżyło to dobrze muzykom, którzy bazując na dawnej legendzie próbowali podczepić się pod jakiś kontrakt licząc, że na fali powrotów kapel z lat 80-tych im się to uda. W końcu [3] ujrzał światło dzienne i nie zrobił na nikim wrażenia. Z oryginalnego składu został tylko basista, a całość nie trwała nawet pół godziny.
Frank Schölch grał potem w powermetalowym Mystic Alliance (trzy demówki w latach 1993-1995), thrashowym The Alliance (Time w 1997) i power/thrashowym Sorrogate (demówka "The Split" w 1999). Andreas Samonil zmarł 19 września 2024.

Frank Heller / Thomas Krämer (obaj ex-Bloody Climax)