Amerykańska grupa powstała w 1983 w San Diego z inicjatywy Phillipsa, którego matka uczyła muzyki w szkole, a ojciec dorabiał do skromnej robotniczej pensji jako muzyk do wynajęcia. Wspólne brzdąkanie z kumplami z sąsiedztwa dało rezultat i - dzięki pomocy znajomych ojca gitarzysty - Victim podpisali kontrakt z małą wytwórnią o złowieszczej nazwie Pop Records. Debiut wypełnił zadziorny heavy z zadziwiająco dobrym brzmieniem. Aż dziw brał jak niesamowicie zabrzmiała sekcja rytmiczna w tych na wpół amatorskich warunkach. Na szczególną uwagę zasługiwały: tytułowy Victim (po otwierającym kompozycję odgłosie policyjnych syren, następowała dewastacja ze strony gitary i basu), pędzący niesamowity The Bridge oraz przyjemna ballada Erin ze zgrabną solówką. Album wydano wyłącznie na winylu i do dziś nie doczekał się choćby zwykłej wersji kompaktowej (nie licząc nieoficjalnej wersji z 2005 z logiem Rock-It). Pozycja ta jest uznawana błędnie przez niektórych za EP-kę przez wzgląd na zaledwie siedem kompozycji, była to jednak pełnoprawna płyta (choć trwająca niewiele ponad 25 minut).
Po szybkim wzroście popularności, zaczął się ciąg nieszczęśliwych zbiegów okoliczności. Szef Pop Records zmarł, a jego następca nie patrzył już tak przychylnym okiem na muzyczną działalność wytwórni. Miał inne plany, bazujace na innym typie komercyjnej rozrywce dla mas. Zespół musiał sobie radzić sam. Swoje oszczędności muzycy zainwestowali w stworzenie przydomowego studia, w którym zrealizowano [2] zatytułowany w skróce DMN. Niestety, to już nie było to co na debiucie. Kwartet przerzucił się na granie typowo garażowe, "byle do przodu" i bez tego drapieżnego brzmienia, z którego dotychczas był znany. Poza mocnym riffem w High School Queen nie było tu nic godnego uwagi. Formacja ze względów finansowych poszła w rozsypkę w 1984. Gdyby nie fatalne losy wytwórni, następna płyta nagrana w odpowiednich warunkach mogła być biletem wstępu do nawiązania kontaktów z płytowymi gigantami. Udowadniał to po części wydany po latach [3], zawierający 32 minuty muzyki mającej pierwotnie znaleźć się na trzecim albumie.