Amerykańskie trio założone w kalifornijskim Santa Rosa w 2020. Ekipa stylistycznie stawiała na progresywny death metal, a w przekazie - na świat przyrody i badanie czasowych ograniczeń ludzkiego pojmowania. Bezkierunkowa w niezliczonych trybach samozniszczenia ludzkość ulegała złudzeniu o zapewnianiu sobie nieśmiertelności. To zwarte i ciekawe granie było jednocześnie klasycznie osadzone w przyszłość. Płyty oferowały coś więcej niż tylko wymianę wybuchów misternych riffów i oceanicznego nastroju, ale też składały hołd Kanadyjczykom z Gorguts - choć niekoniecznie na zasadzie "kopiuj/wklej". Otwierający [2] Only Silence Follows to thrash/deathowa petarda, sięgająca wprost do podobnej brutalności z lat 90-tych XX wieku. Dwa ostatnie numery przechodziły w rejony bardziej nieprzewidywalnych zagrywek i tutaj zdecydowanie brały górę tendencje do budowania atmosfery. Alex Miletich dostarczał wokalnie imponującego growlingu, ale sięgał również po blackmetalową chrypkę w Transcendent Putrefaction. Kulminacja w postaci 11-minutowego Banished To Solitude (Adrift On The Infinite Waves) to powolnie dryfujący black/deathowy kolos, ale dało się wychwycić wpływy niezwykłego Dream Unending. Na okładkę trafiła grafika autorstwa Justyny Koziczak - wrocławianki mieszkającej w Londynie. Ogólnie była to płyta ciekawa, łącząca wpływy old schoolu z Florydy, jak i nietypowych fragmentów z podejściami progresywnymi. W zasadzie im dziwniejszy z czasem sięstawał ten krążek, tym był lepszy. Przykładem były powracające niczym fale syntezatorów, wyłaniające się z atramentowej czerni, grożące przytłoczeniem, by po chwili zniknąć (Only Silence Follows). Nawet interludium trwało dokładnie tyle ile trzeba, z delikatną gitarą i klawiszami wirującymi pośród letniej burzy. Granie dla maniaków oszałamiających riffów, strzelistych solówek i lśniących progresywnych akcentów.

Alex Miletich (ex-Gladius, ex-Trecelence), Stephen Coon (Incredulous), Aerin Johnson (ex-Scythe, Laceration)