Holenderska ekipa powstała w 1979 w Groningen. Bardzo długo i wytrwale zabiegała u uznanie wytwórni, wydając swoje pierwsze utwory na wielu demówkach i splitach. Pierwsze kasety - "First Flight Of The Bats" i "Midnight Riding, Kid Catching" - rozprowadzono w 1982. Następnie w tym samym roku umieszczono trzy numery (I Had Enough, Gonna Hit You, She Says) na splicie "Holland Heavy Metal Vol.2 - Live In Brouwershoeck" obok nagrań Second Skin, Aza, The Wild i Nexus. Muzycy uporczywie walczyli o dobry start serwując kolejne demówki: "Land Of The Late" w 1983 i "Metallic Dawning" w 1984. W końcu otrzymali w 1984 szansę od Roadrunner Records, która wydała składankę "Dutch Steel" z kompozycjami Seducer, Revenge, Allied Forces, Martyr, Together i właśnie Vortex (Mercenary oraz Land Of The Late). Wszystko to nie zyskało jednak uznania szefów firm fonograficznych, więc Vortex sfinansował swoje pierwsze profesjonalne nagrania sam. Wbrew temu co można przeczytać w internecie, zespół na EP-ce nie brzmiał jak Mercyful Fate, a Thundervox nie śpiewał jak King Diamond. Owszem, wchodził i to nawet często na wysokie rejestry, ale ten wokal bardziej kojarzył się z Halfordem. Kwintet przedstawił dość przeciętny heavy w europejskiej odmianie. Dobrym omenem na przyszłość było to, że wśród tych judasowo/acceptowych sześciu kawałków nie było ani jednego wypełniacza, a z całości najmilsze uchu słuchacza były With Witches Help i (Rolling) To The War.
Wielu grupom udana EP-ka otwierała drogę do kariery, tak się jednak w przypadku Vortex nie stało. Tylko siła rozpędu i jakaś niewiarygodna wiara w ostateczne odniesienie sukcesu doprowadziły do nagrania [2]. Znów muzycy na nagrania sięgnęli po własne fundusze, zrealizowali nawet w miasteczku Boertange amatorski videoklip do tytułowego Open The Gates. Widać na nim m.in. Thundervoxa wyglądającego jak Boy George śpiewającego do trzymanej w ręku wielkiej kości. Ten głos był dziwny i trudny do określenia, z nosowo-zawodzącym łagodnym wibrato, ale jednak pasujący do obranej konwencji. Dziewięć utworów cechowała dobra produkcja, choć nie uwypuklono odpowiednio sekcji rytmicznej. Vortex dalej zapatrzeni byli w metal brytyjski, najbardziej tym razem w Cloven Hoof (Bastards, Growing Power, Get Out), choć pojawiały się zagrywki w stylu amerykańskiego Omen czy belgijskiego Ostrogoth. Grupa odpowiednio dopracowała chórki (Open The Gate, Soul Killer, Massgrave). Wrzucono dwa numery w atmosferze horror-metalu: Horrible Dolls z doskonały śpiewem frontmana oraz chyba najlepszy na płycie The Beauty And The Teeth, stanowiący prowadzoną w marszowym tempie narrację opartą na opowiadaniu Edgara Allana Poe "Berenice". W końcu całości dopełniał balladowy Glory Gone z gitarą akustyczną i cięższym refrenem. Zadziwiający był fakt, że zespół odrzucony przez wszystkie wytwórnie i grający od lat bez powodzenia potrafił nagrać krążek nadzwyczaj ciekawy, po części oryginalny oraz przykuwający uwagę różnymi podejściami do metalu.
Zespół nie utrzymał się na rynku i uległ rozpadowi w 1988. Dziesięć lat później ukazał się składankowy [3], na który trafiły takie rarytasy jak King, Mountain czy Nightmares I Have Not. Co ciekawe, formacja zreaktywowała się w XXI wieku z większym powodzeniem niż poprzednio, nagrywając płyty dla takich firm jak Hellion Records czy Mighty Monster Records. Martjo Brongers grał potem w heavymetalowych FoxFire (dwie demówki "First Bite" w 1988 i "Highlander" w 1990) i Steel Shock (For Metal To Battle w 2017 i With Fire & Steel w 2019). Gitarzysta zmarł 17 grudnia 2019 w wieku 61 lat na wskutek krwotoku śródmózgowego będącego efektem updaku.