Węgierska grupa założona w 1994 w Budapeszcie przez Endre Paksiego. Kiedy Ossian zawiesił działalność w 1994, wokalista postanowił utworzyć projekt grający lżej i melodyjniej. Brzmienie Wellington oparto głównie na klawiszach i przystępnych melodiach, ale mocne hard rockowe melodie na dwóch pierwszych płytach mogły zadowalać niektórych fanów Ossian. Brzmienie płyt sięgało wprost do lat 80-tych, ale płyty na płytę ekipa grała coraz bardziej radiowo. Na [3] syntezatory wydawały się żywcem wyjęte z Van Halen, a perkusja stanowiła zagadkę - w 100% elektryczna i mocno powtarzalna, na styku automatu perkusyjnego. Ten AOR irytował prostotą i obniżał wartość muzyki. Gitarzyści poza krótkimi solówkami nie popisali się niczym zapamiętywalnym na tym albumie - pewnie dlatego, że ich instrumenty stanowiły rolę drugorzędną na tle wszechobecnych klawiszy. Endre stworzył zapadające w pamięć teksty, lecz po prawdzie Wellington mógłby zakończyć karierę już po drugim krążku, choć pewnie znaleźli się też tacy, którzy lubili posłuchać łagodnego rocka. W 1998 Paksi wrócił w szeregi zreaktywowanego Ossian.

Dalsze losy muzyków Wellington:

• Endre Paksi nagrał solowo Békesség Sugárút w 2023
  
• Zoltán Fabián - brzmiący niczym Symphony X Age Of Nemesis (Nemesis w 1998, Abraxas w 1999, Eden? w 2002, Terra Incognita także w 2002 oraz Psychogeist w 2006)
  
• György Nagy - Age Of Nemesis
  
• Csaba Berczelly - Age Of Nemesis i hard'n'heavymetalowy Stula Rock (Őserő w 2018 i Örökifjú w 2020)
  
• Péter Ivanov - Ossian
  

Endre Paksi (ex-Ossian), Eugene Krivitsky (ex-Krakatau), Péter Ivanov (ex-Seneca)