Amerykański zespół założony w 1979 w Toledo (Ohio). Był jedną z pierwszych kapel zza Oceanu, która nagrała muzykę wzorowaną na stylistyce NWOBHM i latach 70-tych w Wielkiej Brytanii. Niespełna półgodzinny krążek wydała malutka wytwórnia Tradewind. W okresie swojego istnienia (dominacji glam rocka), dokonania kwartetu pominięto zupełnym milczeniem. Choć dziwna nazwa grupy mogła być kojarzona ze stadionowym rockiem i radiową przebojowością, materiał w pokrętny sposób przypominał debiut Tygers Of Pan Tang przemieszany z Black Sabbath lat 70-tych. Wokalista Mike Matney posiadał raczej beznamiętny głos, a ostre gitary pulsowały powtarzalnymi riffami w numerach nie pretendujących na listy przebojów. Duża energia w surowości przekazu cechowała Neon Warriors i Oriental Doctors. Dziwacznie wypadł Sector 387 z futurystycznym klimatem i mówionymi w stylu robota partiami wokalnymi. Zwracały uwagę znakomite solówki, zagrane bezczelnie na przesterowanych gitarach - świdrujące, ale równocześnie nie pozbawione rockowego feelingu. Coś z Sabbathów pojawiało się w Maybe I`m A Fool - utworze przesiąkniętym psychodeliczną hendrixowo/sabbathową atmosferą. Zagrywki a la Tony Iommi i dziwaczne uporczywe wokalne frazowanie zdominowało Leaving Tonight On Vacation. W instrumentalnym Blue Moon" niby nic się nie działo, ale dzięki motywom jam session uzyskono przyjemny blues-rockowy motyw przewodni. Produkcja była ekstremalnie surowa i naznaczona garażową dekadencją, co dla niektórych mogło mieć swój urok. Ta muzyka mogła raczej znaleźć słuchaczy w Europie niż w USA, ale Anglia zasłuchana była już we wschodzących gwiazdach NWOBHM. Zespół pozostał ciekawostką, ale zdecydowanie godną ocalenia od kompletnego zapomnienia.
Później ekipa powracała jeszcze z [2] (zbiorem nagrań z lat 70-tych oraz kilkoma nagranymi po wznowieniu działalności w 2011) oraz wydanym przez wytwórnię Heaven and Hell Records [3].