Amerykański zespół powstały w 2008 w Bostonie. Niezły debiut symfonicznym rozmachem nasuwał skojarzenia fiński Turisas (The Coasts Of High Barbaree), ale nie zyskał rozgłosu na jaki zasługiwał. Na [2] kwartet nieco zmienił podejście - krążek stylistycznie skręcał w kierunku symfonicznego progresu wzbogaconego bogato o występujące już wcześniej wstawki folkowe. Z jednej strony bardziej złożone kompozycje były niezwykle interesujące, a dzięki szerokiemu wachlarzowi brzmień nie ziały pustkami. Na tym ucierpiała jednak chwytliwość, za którą można było polubić grupę na jej debiucie. Utwory skakały umiejętnie między nastrojami - obok szybkich riffów, perkusyjnych blastów i growlingu wrzucono fragmenty grane na mandolinie czy potężne orkiestracje. Instrumentaliści zaprezentowali wszechstronne zdolności, radząc sobie zarówno z viking-metalowymi fragmentami, jak i delikatnym nastrojowym graniem. Również wokalista Berry czuł się swobodnie się w wielu konwencjach. Jego charkotowi nie można było absolutnie nic zarzucić, natomiast czysty śpiew momentami wręcz powalał. Akcenty folkowe świetnie prowadziły melodie, a orkiestra nadała ciężkim fragmentom więcej mocy, przez co niektóre kawałki sprawiały wręcz monumentalne wrażenie. Porównując obie płyty, przy okazji [2] wszystko rozbijało się o kwestie indywidualnych preferencji, niż spadku jakości. Choć radosna i energiczna atmosfera debiutu lepiej potrafiła przemówić do słuchacza, to z pewnością wielu nowym fanom mogło bardziej odpowiadać spokojniejsze podejście drugiego krążka. W rezultacie powstał dobry progresywny album folk-metalowy - praktycznie wizja połączenia dawnego Opeth z Turisas/Ensiferum.