Angielska grupa powstała w 2007 w Leeds jako kwartet, który z biegiem czasu rozrósł się do siedmiu osób. Ekipa zaprezentowała muzykę niebanalną i klimatyczną, z wieloma elementami progresywnymi i psychodelicznymi. Mnogość aranżacji i bogactwo kompozycji zespół zaczerpnął z melodyjnego black metalu z lat 90-tych o posmaku gotyckim, wprowadzając ją w nowy wymiar i dostosowując do nowych czasów (pozbywając się pierwiastka pretensjonalności). Słuchacz musiał podchodzić do tych płyt z otwartym umysłem, inaczej mogły go odrzucić swoista teatralność i rozbuchanie graniczące z kiczem. To awangardowe granie było nad wyraz przyswajalne, ale kompozycje co rusz zaskakiwały niczym filmowe zwroty i tam gdzie spodziewać należałoby przyspieszenia było momentami wręcz odwrotnie. Zamiast pędu, Anglicy stawiali wiktoriański nastrój bijący nie tylko z ich muzyki, ale również przyjętego image. Muzycy bowiem uwieczniali się na promocyjnych postarzanych fotografiach, nosząc kamizelki, fraki i cylindry. Pokręcone schizofreniczno-histeryczne wokale Dana Eyre tworzyły ostatecznie stonowane i ujmujące melodie. Z biegiem czasu A Forest Of Stars rozwinęli się i udoskonalili swój styl, w rezultacie każdy z albumów miał inny feeling. Konglomerat smyczków, mieszanych wokali, klawiszy, mrocznego ambientowego tła, cichych dźwiękowych na granicy słyszalności i poszarpanych aranżacji po prostu nie był dla każdego - jak dla przykładu nagle rwane utwory, ustępujące miejsca fletowi. Podobne zabiegi pojawiały się już wcześniej u innych, ale grupie udało się w swojej niszy stworzyć własny styl. Choć nie odkrywał nowych lądów, A Forest Of Stars potrafił zabrać w fascynującą podróż po ciemnych zakamarkach ludzkiej duszy.

Późniejsze losy członków zespołu:

• Dan Eyre - progresywno-blackmetalowy The Water Witch (The Heavens In Traction w 2012 i EP-ka The Eternal Unrelenting Daylight w 2021)
  
• Jon Cumiskey - The Water Witch i blackmetalowy Hvildarlauss Daudr (dwie EP-ki: Through The Corpse Door w 2011 i Quarrels At Eschaton w 2013)
  
• Katie Stone - My Dying Bride i The Water Witch
  
• Richard Blakelock - The Water Witch i blackmetalowy Arkanar (demówka "Arkanar" w 2020)
  
• Gareth Hodgson - atmosferyczno-blackowe Hryre (EP-ka Dead Durhfaran Eftboren - Hereteam Fram Anweald w 2014 i From Mortality To Infinity w 2016) oraz Roots Entwined (EP-ka Roots Entwined w 2019) i black/deathowy Deus Vermin (EP-ka Monument To Decay w 2018)
  
• Ol Jessop - Mountains Crave, sludge/doomowy Ache (demówka "Ache" w 2018) i Roots Entwined
  

Jon Cumiskey / Richard Blakelock / Duncan Evans (wszyscy trzej ex-Electric Mud Generator), Mike Midgley (ex-Mountains Crave)