Włoski projekt powstały w 2000 w Vicenza. Wydawało się, że wydana w barwach mediolańskiej wytwórni Scarlet Records płyta ma szansę na większy sukces. Kiedy Dave Baduena śpiewał swoim naturalnym głosem w średnich rejestrach brzmiał wiarygodniej, niż przy wysokich zaśpiewach typu Timo Kotipelto czy niby-thrashowej chrypce. Instrumentalnie rzetelnie, ale nic ponadto - co było sporym rozczarowaniem po znakomitych gitarowych wyczynach Savio w White Skull. Klawisze zbyt "elektroniczne", a perkusja miejscami arytmiczna. Materiał cierpiał głównie przez brak jednolitości stylistycznej i to wrażenie pogłębiał jeszcze wspomniany już wokal frontmana, śpiewającego inaczej prawie w każym numerze. Kiwntet postawił na euro power metal z elementami modern i groove/thrashu. Ta hydra o wielu głowach poległa głównie na polach atrakcyjności melodii i braku sprecyzowanej konwencji. W zasadzie nic nie zostawało w pamięci i w końcu muzycy poszli swoimi drogami.

Późniejsze losy muzyków Broken Arrow:

• Nick Savio - Hollow Haze, gotycko-metalowy Cyber Cross (Ira w 2008 i Mega Trip w 2011) oraz symfoniczno-powermetalowy Eternal Idol (The Unrevealed Secret w 2016 i Renaissance w 2020
  
• Giulio Bogoni - hybrydowy Fear Of Fours (Never Heaven w 2007)
  
• Camillo Colleluori - Hollow Haze i Eternal Idol
  

Nick Savio (ex-White Skull, ex-Vicious Mary), Stefano Balocco (Anthenora), Camillo Colleluori (Garden Wall)