Angielska grupa założona w 1985 w Worcester (West Midlands). Na początku kariery ekipa dość nijaki hard'n'heavy, korzystając ze znanych już patentów NWOBHM zgapionych od innych. Za mikrofonem stanął Mark Grimmett (brat Steve'a Grimmetta z Grim Reaper), który w swoim poprzednim zespole grał na perkusji. Z pierwszych dwóch demówek wyróżniały się: The Last Time (z nazbyt często jednak powtarzanym refrenem), A Crying Shame - niezła ballada z klawiszami, szorstki On My Own z rasowym riffem Singletona oraz Let It Go - drapieżny mini-killer z wysokimi zaśpiewami frontmana. Po dołączeniu drugiego gitarzysty Chrisa Gyngella, Cry Wolf nie zwalniał tempa. [3] jednak szedł w złym kierunku - co prawda jeszcze nie do końca przyjaznym radiu, ale dało się wychwycić subtelne komercyjne podejście. Z tej demówki nie specjalnie nie zapadało w pamięć - może poza Goodbye Forever, który zaczynał się niczym ballada, lecz później znacznie przyspieszał, nie gubiąc po drodze tych sprytnie przemyconych motywów, przeznaczonych dla miłośników lżejszego metalu. Na [4] kwintet zaprezentował brzmienie cięższe, o tempach marszowych i dudniącej perkusji w rodzaju Twelve O'clock czy The Gun. W 1988 ekipa wystąpiła u Tommy'ego Vance'a w programie "Friday Rock Show" w BBC1, prezentując Girls Like You, Be My Lover, Goodbye Forever i Light Up My Fire. W końcu udało się w 1989 nagrać oficjalne wydawnictwo, ale EP-ka ukazała się pod szyldem fikcyjnej wytwórni Jak Records. Muzycy na sesje nagraniowe wyłożyli z własnej kieszeni. Z początku wydawało się, że zespół stylistycznie zatoczył koło, gdyż wszystko zaczynało się heavymetalowo. Na płytkę trafiła nowa wersja Twelve O'clock, świetnymi (choć krótkimi) solówkami emanował robiący spore wrażenie Nothin' To Lose. Niestety, Stay With Me to radiowa pop-rockowa ballada, odegrana w stylu odnoszącego wówczas wielki komercyjny sukces Def Leppard. Był to zwyczajnie kawałek niepasujący do dotychczasowej twórczości kwintetu. W tej konwencji pozostał także wspomniany już Light Up My Life - tylko zamaskowany ostrzejszymi zagrywkami. W 1989 grupa zawiesiła działalność.
Dyskografię uzupełniają dwa rzadkie nagrania ze składanek: Behind The Smile na "Metal Maniaxe" w 1982 oraz Seventh Sister na "It’s Unheard Of!" w 1984. Zbierający wszystkie utwory z całego okresu działalności [6] wydała grecka wytwórnia No Remorse Records.

Dalsze losy muzyków Cry Wolf:

• Mark Grimmett - heavymetalowy Empire (EP-ka Ready For Madness w 1991), rockowy 3Sixty (#truestories w 2017) oraz AOR/hard rockowy Atlantic (Another World w 2024)
  
• Nick Singleton - sleaze/glam-metalowy Tattooed Love Boys (No Time For Nursery Rhymes w 1991), grającym pod Sea Hags
  
• Chris Gyngell - Vandamne i progresywno-hard rockowy Reason (The Darkest Star w 2011)
  

Mark Grimmett / Nick Singleton (obaj ex-Black Dog i ex-Raider), Paul Robinson (ex-Black Dog)