Angielski zespół powstały w 1987 w Brighton z inicjatywy Petera J. Southerna, który do współpracy dobrał sobie trzech byłych muzyków Dealer. Ekipa zadebiutowała dwiema demówkami" "Demo 1988" (na perkusji były perkusista Dealer, Andy Powell) oraz 10-utworowa "Night Crimes" w 1989. Spóźniony [1] ukazał się w czasach panowania grunge i muzyki alternatywnej, choć szefowie niemieckiej wytwórni Long Island Records musieli docenić potencjał wspomnianych demówek. Krążek okazał się doskonałym hard rockowym wydawnictwem, zbliżonym pod względem produkcyjnym do twardszych skandynawskich wydawnictw jak Treat, Masquerade czy Fate, ale brzmieniowo znacznie od nich mocniejszym. Tu nie było wypełniaczy, a formacja znakomicie odnajdywała się na polu hard rocka w stylu Ikon/Dokken/Lion (Walk Away, Heaven's On Fire, kroczący Walking In Your Nightmare), AOR/hard rocka (Nightcrimes), ballad (When the Hurt Is Gone), a nawet heavy metalu (Notorious, Don`t Run From The Fire) - te ostatnie z zabójczymi gitarowymi solówkami. W czasach porzucenia jakichkolwiek form melodyjnego metalu przez media, Vandamne nieoczekiwanie zaprezentował wręcz mistrzowską melodyjność z kilkoma niesamowitymi momentami akordowymi i bardzo dobrym wokalem Trevora Shorta.
W ciągu roku przy Southernie pozostał jedynie Trevor Short. Doszło kilku nowych muzyków, ale ostatecznie wokalista musiał także zagrac na basie. Pomimo tych perturbacji, [2] okazał się jeszcze lepszym od poprzednika. Ekipa wzmocniła brzmienie, prezentując dojrzalsze aranżacje. Po raz drugi w największy atut zespół przekuł wszechstronność fantastycznego odnajdywania się w każdej stylistyce. To The Bone, Knife Edge czy Nightmare to porywający hard`n`heavy, w poczet hard rockowych killerów wpisywały się niewątpliwie Red Skies i dłuższy Sinister Side Of You, w końcu Anglicy dorzucali do swojego melodyjnego grania pierwiastki AOR (Shame, Holy Waters, Cry Revolution, S.O.S.). Wszystko brzmiało tak świeżo, jak gdyby formacja nigdy nie przechodziła żadnego kryzysu, a może odejście Limera i Gentila otworzyło furtkę do grania ostrzejszego i ambitniejszego. Osamotniony Peter Southern niemal w każdej kompozycji czarował niezwykłymi solówkami, które nie tylko wspinały się na szczyty manualnej techniki, lecz niosły ze sobą godne podziwu emocje. Nagrany w kompletnie zmienionym składzie, heavymetalowy [3] był rzetelną płytą, ale w żadnym aspekcie nie brzmiącą jak dawne dokonania Vandamne.

Późniejsze losy muzyków Vandamne:

• Ashley John Limer - hard rockowy Chain (Eros Of Love And Destruction w 1997)
  
• Pete Gentil zginął tragicznie 14 września 2013 w wieku 52 lat, uderzając swoim motocyklem w przechodzącego drogą jelenia na drodze B4425 z Bibury do Barnsley i na wskutek upadając na sąsiedni pas pod nadjeżdżające z przeciwnego kierunku BMW
  
• Andy Skinner - Tigertailz i heavymetalowy Bare Knuckle Messiahs (That Which Preys On The Dead w 2019)
  
• Chris Gyngell - progresywno-heavymetalowy Reason (The Darkest Star w 2011)
  
• Martyn Peters wydał w 2017 akustyczno-rockowy solowy album Veins
  
• Steve McKenna - Horakane, Ten, Bob Catley, Gary Hughes i Millenium
  
• Lionel Hicks - heavymetalowy The Scintilla Project (The Hybrid w 2014)
  

Trevor Short / Ashley John Limer / Pete Gentil (wszyscy ex-Dealer), Andy Skinner (ex-Notorious),
Martyn Peters (ex-Raider), Paul Cooke (ex-Jeddah), Lionel Hicks (ex-Lady Luck)