Francuski zespół powstały w 2008. Utworzyli go wokalistka Laura Ferreux (ur. 12 lipca 1988), gitarzysta Michael Hellström i basista Damien Silvestre. To właśnie oni używając automatu perkusyjnego rozprowadzili (zaledwie 100 CD-R) w 2010 demówkę "Storm`Em All", która zainteresowała szefów wytwórni Infernö Records. Po dokoptowaniu znanego z Lonewolf perkusisty Félixa Börnera, przystąpiono do realizacji debiutu studyjnego. Jeśli ktoś spodziewał się symfonicznego powermetalu, tak typowego dla Francji jak Heavenly czy Fairyland, musiał się srogo zawieść. Elvenstorm uderzyli bowiem mixem Iron Maiden i niemieckiego heavy/power/speedu. Wobec czego w zakresie rytmiki wiele dla siebie mogli usłyszeć miłośnicy Grave Digger, Running Wild czy nawet Paragon. Głos Ferreux daleki był od naśladowania Doro czy też gotyckich div, w zamian proponując ostrą i daleką od słodkiej maniery w stylu niezapomnianej Elisy Martin z Dark Moor. Podobną tonację próbowała w tamtym okresie stosować także Noora Louhimo z fińskiego Battle Beast, lecz w sposób znacznie mniej przekonujący. Melodie z Winds Of War czy Black Visions nie mogły ujść uwagi miłośników Gamma Ray, inne numery nieco zwalniały jak Stand Thy Fall bazujący momentami na wczesnym Nocturnal Rites. Jedynym kawałkiem w swobodnym marszowym tempie był Struggle Within - sięgający korzeniami do Defenders Of The Faith Judas Priest. Nad wszystkim unosił się bojowy duch wspomnianego Grave Digger. Do studia zaproszono także dwóch gitarzystów: Alexander Guth ze Stormwarrior zagrał w Legions Of Steel, natomiast Damien Capolongo z Lonewolf dał o sobie znać w Black Visions.
Po udanym starcie i wymianie basisty, Elvenstorm zawiązali współpracę z liderem Iron Savior - Pietem Sielckiem. Miał on być odpowiedzialny za mastering drugiego albumu, natomiast Lars Ramcke ze Stormwarrior podjął się roli producenta. [2] był nadzwyczaj udanym nawiązaniem do twórczości Paragon i Lonewolf. Wzmocniono tło okazjonalnymi orkiestracjami i ogólnie podkręcono tempo. Potężne brzmienie Ruler Of The Night czy Sirens Of Death zbliżało Francuzów do niektórych petard Gamma Ray i Iron Savior ze specyficznymi smaczkami bitewnego pobojowiska. Coś z dokonań Crystal Eyes i Mob Rules pojawiało się w Temple Of The Sun, który udowadniał ponadto, że Laura Ferreux rozwinęła swój warsztat wokalny. Z tego niezwykle równego materiału, który pod każdym względem przebijał poprzednika, można wyróżnić Werewolves Of The East, Fallen One oraz Mistress From Hell z gościnnym udziałem Marty Gabriel z Crystal Viper. Bez dwóch zdań świetna płyta, do której jako bonus dorzucono cover Savage Grace Into The Fire, dodatkowo jeszcze akcentujący wszelkie nawiązania do klasycznego power/speedu.
Mickael Rigollet grał także w Lonewolf.

Félix Börner / Antoine Bussiere (obaj ex-Lonewolf)