Duński zespół heavymetalowy założony w 1982 w Kopenhadze. Z początku stanowił kwintet, z drugim gitarzystą Tommy`m Straussem i ten skład nagrał kasetę "Demo 1983". Z trzech kawałków tylko Ride To Hell nie trafił na późniejszą EP-kę. Następnie rozprowadzono wiosną 1984 kolejną demówkę zatytułowaną po prostu "Evil" (pięć kompozycji: Demons Between Us, Rent A Girl, The Devil`s Here, Mad Angel, Driving Fever). Wkrótce odszedł Strauss, ale muzykom udało się podpisać kontrakt z holenderską wytwórnią Rave-On Records. W celu zwiększenia atrakcyjności nagranej w ciągu dziesięciu dni płytki w metalowym podziemiu fałszywie rozgłoszono, że pod pseudonimem gitarzysty Kima Xmasa ukrył się sam King Diamond. Soczyste brzmienie Evil zawdzięczali także perkusiście Petersenowi, zwolnnikowi mocniejszego uderzenia. Na przedniej okładce kwartet szykował się wśród ruin i czaszek do egzekucji wiedźmy, na tylnej jednak to czarownica brała swój odwet na muzykach traktując ich podłym zaklęciem. Utwory udowadniały jak duży wpływ miał NWOBHM na pozabrytyjski metal w tamtym okresie. Świetnie pracowała sekcja rytmiczna, znakomicie brzmiały melodyjne riffy, porywały uderzające w ton wczesnego Mercyful Fate solówki. Większość z nich kojarzyć się mogła z Iron Maiden, ale od tego schematu odbiegały Evil i rocker Son Of The Bitch (znane z pierwszej demówki), cechujące się podejściem własnym i specyficznym. Głos Pearl Angela nasuwał skojarzenia z J.D. Kimballem z Omen, stawiając na nosowe zawodzenie omijające wysokie falsety. Podobać się mogły również: najszybszy na krążku energetyczny The Devil Wants Me z bojowym chórkiem na wzór Pretty Maids oraz posiadający najlepszy riff Take Good Care (Of Your Balls), choć temu kawałkowi nadano pewien komercyjnie żartobliwy posmak. Najmniejsze wrażenie czynił otwierający instrumentalny Evil`s Message. Pod względem produkcji, albumik wychodził obronną ręką w konfrontacji z ówczesnymi produkcjami. Była to pozycja dla zwolenników duńskich brzmień spod znaku Witch Cross, Crystal Knight czy Alien Force. W 1999 płytkę wznowiono na jednym CD wraz z debiutanckim minialbumem Sortilége. Dyskografię uzupełnia kaseta VHS "Live On Stage", będąca zapisem koncertu z Kopenhagi z 2 lutego 1985 z dodanym videoklipem do The Devil Wants Me oraz wywiadami. W 2009 wydano jeszcze nieoficjalne demo "Ain`t Dead Yet", w którego skład weszły trzy utwory: My Town, First Son In Prison oraz Spanish Girl. 30 marca 2015 zespół nieoczekiwanie zaatakował 32-minutowym albumem studyjnym, a 28 stycznia 2022 ukazał się jednoutworowy singiel Evil Never Dies z Martinem Steene na wokalu.
Z tym frontmanem zrealizowano także [3]. Evil w tym okresie to już zupełnie inna kapela niż w latach 80-tych. Oczywiście korzenie tego klasycznego heavy wywodziły się ze złotej dekady metalu, ale ta klasykę podano w sposób nowoczesny. Samo brzmienie było imponujące i raczej nieoczekiwane. Gitarom nadano potężny głęboki wymiar, przypominający post-thrash z Bay Area i już ten element mocno przykuwał uwagę. Do tego dochodził mocarny bas i grzmiąca perkusjęa - w ten sposób efekt zmiażdżenia był pełny, a przecież Duńczycy nawet nie wchodzili na heavy/thrashowe obszary. Wszyscy bardzo dobrze zagrali (wyborne solówki), ale w centrum stał Steene, zaliczający kapitalny występ niczym z czasów Force Of Evil - jego głos górował nad potężnymi gitarami. Ten album na pewno nie był korowodem hitów, bo trafiły tutaj utwory mniej atrakcyjne (Evil Never Dies, Sanctuary), ale słabych w zasadzie nie było. Z tego masywnego materiału przebijała się świetna melodia Divine Conspiracy w partii romantycznej, a także modern metalowy motyw w Future Denied. W połowie albumu kapitalny killer The Raven Throne i Steene zawsze lubił śpiewać takie numery z niezapomnianymi refrenami. Potem posępny King Of The Undead, po części niszczony przez modern metalowy refren i kawałek nie wychodził na prostą nawet przy dodaniu delikatnie zarysowanych motywów orientalnych. Płyta miała swój mroczny klimat, a pełen mocy Beyond Mind Control to tylko podkreślał. Dramatyzm Storm Warning zbudowano przez połączenie motywu głównego i ekspresyjnego wokalu Steene`a (niepotrzebne wtręty grunge`owe). Z kolei pod względem gitarowych motywów przewodnich celował Evil`s Message i ten utwór można by pociągnąć dalej - nawet kosztem kolejnych kompozycji. Chociaż przecież Book Of Evil stanowił udane zakończenie krążka - podniośle, nostalgicznie i z wokalną interpretacją Steene`a bliską Iron Fire. Wytwórnia From The Vaults znó wykonała kawał dobrej roboty, przypominając Evil młodszej publiczności - podbnie jak wcześniej Alien Force czy Metal Cross.
Xmas i Wolf weszli w skład projektu Palladion, który wydał demo w 1987 i przeszedł do historii tylko dlatego, że na basie grał w nim Hal Patino, który wkrótce miał zasilić szeregi King Diamond. Kim Jul zmarł 29 listopada 2018 w wieku 57 lat.

Martin Steene (Iron Fire, ex-Force Of Evil), Henrik Molin (ex-GSA, ex-What Worms Inherit)