Amerykański duet powstały w 2017 w San Antonio. Ten funeral doom co prawda nie wciągał od pierwszego przesłuchania, dale Excantation grali te pogrzebowe nuty niezwykle ponuro i miażdżąco. Muzycy ze słonecznego Texasu zaprezentowali żałobne dźwięki mroczniejsze niż wnętrze sarkofagu w Reykjaviku w zimową noc. W długich monumentalnych kompozycjach, Amerykanie udzielali odpowiedniej lekcji wyrażania czystego nieskażonego smutku, tworząc tunel bez najmniejszego promyka światła. Te płyty gasiły skutecznie jakąkolwiek iskrę na tyle odważną, by odważyć się rozpalić w ich obecności. Numery w rodzaju Insurmountable Lapse czy Marching Towards The End miały subtelność zpadającego z nieba nagrobka - o ich potędze stanowił monotonnym przester i melancholijnymi syntezatorami i ryczącym wokalem Elwella - ten growl zdrapywał farbę z nowiutkiej trumny, wciągając w świat zranionych uczuć i niekończącego się lamentu. Nasycona organami przygnębiająca udręka przekazu odmalowywała świat jako monochromatyczny i przerażający, pozbawiony wszelkich barw. Numery czasem płynnie przechodziły jeden w drugi, tworząc coś więcej niż poszczególne części albumów i stając się zwykle jednolitą pogrzebową podróż w głąb otchłani. Ta muzyka wynagradzała cierpliwość dalszego słuchania, gdyż z początku mogła wydawać się nieprzenikniony, ale przy wielokrotnym podejściu ujawniały się niuanse, ułatwiające zmierzenie się z ciężarem zajrzenia do mroczniejszych części ludzkiej dusz. Bezkompromisowe granie dla fanów funeral doomu, którzy lubili majestatyczne powtórzenia riffów.
Shane Elwell grał w Amateur Podiatry, Urosepsis i Noisy Neighbors, a Ryan Wilson w Ischemic Necrosis i Crowhurst. Razem udzielali się w Pneuma Hagion i Liquid Viscera.

Shane Elwell (Intestinal Disgorge, Endless Disease, Flesh Consumed),
Ryan Wilson (Intestinal Disgorge, ex-Abosranie Bogom, The Howling Void, ex-Normpeterson, ex-Hordes Of The Morning Star, Pneuma Hagion, Endless Disease, ex-Profundum)