Szwdzka grupa powsyała w 1988 w Valberg jako Botten Pa Burken. Rok później zmieniła nazwę na Macabre End (EP-ka Consumed By Darkness w 1991), a w 1991 - na God Macabre. Był to jeden z pierwszych deathmetalowych założonych w Szwecji, a chłopcy zadebiutowali w 1992, umieszczając utwór Ashes Of Morning Life na składance "Pantalgia: An International Death Metal Compilation". Jedyny album wydała mała niemiecka wytwórnia Beyond Recognition Records. W porównaniu do Dismember, Grave, Entombed czy Unleashed, ten kwartet próbował rozmaicić swój materiał poprzez numery instrumentalne (Teardrops, Lamentation) oraz okazjonalne doomowe wstawki. Z tej łupanki emanowały szczerość i styl, z pewnoiścią też muzycy byli utalentowani. Muzykalność albumu była prawdopodobnie jedną z najbardziej zwartych i dopracowanych w historii szwedzkiego deathu, a brzmienie było wystarczająco gęste, aby nie zaburzać autentycznego charakteru tej muzyki. Wokale to wyrazisty growling, rozpoznawalny dla tych, którzy nie znosiły charczącego ryku.
W 2002 płytę wydała wytwórnia Relapse Records na zremasterowanym CD z trzema bonusami pochodzącymi z EP-ki Macabre End. Dyskografię uzupełnia koncertówa EP-ka Eve Osf Souls Forsaken z czerwca 2010.

Dalsze losy muzyków God Macabre:

• Per Boder - deathmetalowy Mordbrand (EP-ka Necropsychotic w 2011, EP-ka Unmake w 2013, Imago w 2014 i Wilt w 2017.
• Jonas Stalhammar - crust/deathowy Bombs Of HadesCarnivores w 2008, Chambers Of Abominations w 2010, EP-ka Into The Eternal Pit Of Fire w 2011, The Serpent's Redemption w 2012, Atomic Temples w 2014, Death Mask Replica w 2016 i EP-ka Phantom Bell w 2020), thrash/deathowy The Crown (Doomsday King w 2010), deathmetalowy The Lurking Fear (Out Of The Voiceless Grave w 2017 i Death, Madness, Horror, Decay w 2021) i At The Gates
  

Jonas Stalhammar (ex-Abhoth, ex-Carnal Redemption, ex-Utumno)