Hiszpański zespół powstały w w 1977 jako Cenegal w Vallecas niedaleko Madrytu. W 1980 muzycy przyjęli nazwę Tritón, a w 1982 zdobyli główną nagrodę w festiwalu talentów "Trofeo Villa de Madrid". Dzięki temu grupa uzyskała możliwość zamieszczenia na jednej ze składanek kawałka Un Loco Maravilloso. Następnie związała się z wytwórnią Chapa Discos. Głos Maximo Gonzáleza przypominał manierę Silvera Péreza z Muro. Powstała ciekawa płyta łącząca stylistykę Barón Rojo z klawiszami i wczesnym epickim heavy spod znaku Manowar. Nie było tu miejsca na ballady czy zwolnienia. Z tego ponad 32-minutowego materiału wyróżniała się druga strona krążka z Sangre Y Sudor, Tienes Feeling i Viejos Locos. Z kolei Ni Un Duro Por Ti od pozostałych numerów odróżniał ciekawy chórek i chwytliwy motyw syntezatorowy. Po udanym albumie kwintet niestety uległ rozwiązaniu w 1987, a ostatnim rozdziałem było umieszczenie utworu A Tope De Amor y Lujo na kompilacji "Heavy De Acero" obok kompozycji Barón Rojo, Panzer, Obús, Santa i Sobredosis. 23 grudnia 2010 odbył się w oryginalnym składzie koncert jubileuszowy z okazji 25-lecia wydania debiutu.

Dalsze losy muzyków Tritón:

• Maximo González - jedynt singiel heavymetalowego Cobra (La Luz Del Talismán / El Aguila Llegó w 1989
  
• Enrique Castaneda - Niagara
  
• José Luis Aragón - hard'n'heavymetalowy Harakiri (Entre Tinieblas w 2011) oraz Rosa Negra
  

Manolo Cano (ex-Mazo)