Richard Wagner był amerykańskim gitarzystą, który urodził się 14 grudnia 1942 w Oelwein (Iowa). Kiedy był dzieckiem, jego rodzina przeprowadziła się do Saginaw w Michigan - tam też założył swój pierwszy zespół muzyczny Bossmen w 1962. Kolejnym projektem była grupa The Frost, a składu dopełnili Donny Hartman, Bobby Rigg i Gordy Garris. Formacja nagrała trzy krążki psychodeliczno-rockowe: Frost Music, Rock And Roll Music (oba w 1969) oraz Through The Eyes Of Love w 1970. W tym samym czasie muzyk przybrał sceniczny pseudonim Dick. Młody Wagner był liderem zespołu, wokalistą i gitarzystą, jak również głównym kompozytorem. Dążył jednak do zaostrzenia brzmienia, poszukiwał także bardziej uzdolnionych kolegów do grania. W tym celu przeniósł się do Nowego Jorku i założył Ursa Major (nazwa oznaczała gwiazdozbiór Wielkiej Niedźwiedzicy) wraz z basistą Gregiem Aramą, perkusistą Rickiem Mangone i klawiszowcem Billy`m Joelem. Ten ostatni jednak zdecydował się na karierę solową, co jak pokazała przyszłość, było udanym posunięciem. Jedyny album ukazał się nakładem wytwórni RCA Victor i okazał się prawdziwym klejnotem heavy-rockowego grania. Trio kapitalnie połączyło ciężkie psychodeliczne brzmienie z delikatnymi wstawkami. Siłę przekazu oparto na umiejętnościach gitarowych Wagnera - może nie oszałamiających pirotechnicznie, ale idealnie tworzących klimat odrębnie dla każdego z utworów. Otwierający Sinner wydawał się z początku zwykłym rockerem, ale okraszony soczystym riffem nabierał zupełnie innych barw. Świetnie prezentowały się Silver Spoon i majestatyczny Back To The Land, w których Wagner prezentował się również jako uzdolniony wokalista. Najlepszym numerem jednak był stonowany In My Darkest Hour z akustyczną gitarą i skrzypcami, częściowo nasuwający motywy Wishbone Ash i Lindisfarne.
Zespół ruszył na trasę koncertową wpierw z Jeffem Beckiem, a następnie z Alice`m Cooperem. W 1973 działalność Ursa Major zawieszono, a Dick wziął udział w sesji nagraniowej do kontrowersyjnego krążka Berlin Lou Reeda. Następnie Wagner mocniej związał się z Cooperem - już wcześniej nagrał zresztą solówkę do utwory My Stars na płytę Alice`a School`s Out w 1972. Teraz dołączył do Coopera na dłużej i bez niego nie powstałyby tak udane płyty jak Welcome To My Nightmare, Alice Cooper Goes To Hell, Lace And Whiskey, koncertówkę The Alice Cooper Show - a później po przerwie - Zipper Catches Skin oraz DaDa. Ciekawostkę stanowił fakt, że w kawałku Wish You Were Here na Alice Cooper Goes To Hell Wagner przemycił motyw ze Stage Door Queen Ursa Major. W 1978 Dick nagrał płytę solową Richard Wagner, a tytuł na tyle zmylił kierowników wielu sklepów, że album wylądował na półce z muzyką klasyczną. Później Dick zrealizował jeszcze Remember The Child w 1991, Creating Love w 1992, Rock Hitstory Profile w 1997, Dick Wagner & The Raw Emotion Orchestra w 2002, Home At Last w 2008 oraz Full Meltdown w 2009. Jako gość gitarzysta wystąpił na Destroyer i Revenge Kiss, debiucie solowym Petera Gabriela w 1977, Air Supply, Hall & Oates' Along The Red Ledge, Burton Cummings Dream Of A Child, w końcu Wagner wyprodukował solową płytę Marka Farnera (ex-Grand Funk Railroad). W 2007 Wagner doznał wylewu i rozległego ataku serca - zmarł 30 lipca 2014 w wieku 71 lat.

Dick Wagner (ex-The Frost), Greg Arama (ex-Amboy Dukes)