Hiszpańska grupa heavymetalowa powstała w 1980 w Madrycie po rozpadzie formacji Coz. Zespół specjalizował się głównie w brzmieniu wczesnych lat 70-tych, stanowiąc na debiucie stylistyczną mieszankę Uriah Heep, Budgie, UFO i Black Sabbath. Krążek rozszedł się w kraju w ilości 50 000 egzemplarzy. Natomiast popularność Barón Rojo poza granicami kraju była niewielka ze względu na hiszpańskojęzyczne teksty. W celu nagrania [2] muzycy przenieśli się do Londynu (za namową managera Vincenta Romano) i nagrali płytę po angielsku w celu poszerzenia kręgu odbiorców - album okrył się platyną w Hiszpanii pomimo tragicznego akcentu Armando De Castro. Na albumie zagrali gościnnie klawiszowiec Colin Towns (Ian Gillan Band) oraz saksofonista Mel Collins (ex-King Crimson). W tej muzyce można było odnaleźć tym razem wpływy Judas Priest, Saxon, Dio, ale przede wszystkim The Rods i Riot. Zresztą te inspiracje w muzyce Czerwonego Barona mnożyły się. Rozgłos pozwolił jednak na zorganizowanie jammu w Londynie z nowym wokalistą Iron Maiden, Brucem Dickinsonem. Wkrótce zespół wziął udział w 18-tysięcznym "Reading Rock Festival" w 1982 wraz z Iron Maiden, MSG, Marillion, Gary'm Moore'm i Twisted Sister. [4] dokumentował występ Baron Rojo z lutego 1984 w Madrycie. [5] orbitował zdecydowanie wokół NWOBHM (Caso Perdido, Cuerdas De Acero). Wraz z wydaniem [6] popularność grupy zaczęła stopniowo spadać, a płyty [7]-[9] uznać należy za najsłabsze w dorobku formacji. Spowodowało to odejście dwóch członków sekcji rytmicznej, którzy przegrali z braćmi De Castro proces o prawo do używania nazwy kapeli. [10] był dobrym albumem (m.in. cover AC/DC Girls Got Rhythm), choć wytwórnia Avispa nie wykazała zbytniej chęci do promocji płyty. [14] z kolei był zbiorem coverów, m.in. Spanish Castle Magic Jimi Hendrixa, Neon Knights Black Sabbath, Pictures Of Home Deep Purple i What's Next To Moon AC/DC. Hiszpanie grają do dzisiaj, tęskniąc jednak za odniesionym sukcesem w pierwszej połowie lat 80-tych. Dowodem, że niegdysiejsze dni chwały przeminęły był [18] - nagrana po hiszpańsku wersja rock-opery Tommy The Who z 1969.

Dalsze losy muzyków Barón Rojo:

• José Campuzano - hard'n'heavymetalowy Sherpa (Guerrero En El Desierto w 2004, El Rock Me Mata w 2007 i Transfusound w 2013)
  
• Hermes Calabria - Sherpa
  
• Nicolás Del Hierro - Saratoga i heavymetalowy Hades (EP-ka Entre El Fuego Y La Cruz w 2020)
• José Del Nogal zmarł w marcu 2019
  
• Rafael Diaz - Easy Rider
  
• Ángel Arias - hard rockowy Atlas (Atlas w 2008, Against All Odds w 2010 oraz Contra Viento Y Marea - również w 2010) i Nu (Viejos Himnos Para Nuevos Guerreros w 2011 oraz Yo Estoy Vivo w 2023)
  
• José Martos - Atlas
  

Nicolás Del Hierro (ex-Nu), José Del Nogal (ex-Cobra/ESP), Ángel Arias (ex-Goliath, ex-Niagara),
José Martos (ex-Niagara), Gorka Alegre (ex-Nu, ex-Spei), Rafa Diaz (ex-Knell Odyssey, ex-Neomenia)