Amerykański zespół założony w 1990 w Alabamie w 1990. Debiutancki album osiągnął 14 miejsce na liście Billboard Heatseekers, a przewodni singiel Got No Shame osiągnął drugie miejsce na liście Billboard Mainstream Rock we wrześniu 1993. Ta płyta była świadectwem Południa - dawką hard rocka, southern rocka i bluesa leżakowanego w dębowych beczkach. Krążek wyprodukował Jim Mitchell, który współtworzył Use Your IllusionGot No Shame z intro na harmonijce ustnej poprzez emanujący atmosferą Alabamy Hard Act To Follow aż po delikatną fakturę Woman – ten ostatni narastał stopniowo do wybuchającego wzmacniaczem szaleństwa. Całość prezentowała wysoką intensywność agresji i siły, jednocześnie pozwalając poznać cichszą i introspekcyjną stronę swojej twórczości. Było wynikiem naturalności w studio nagraniowym, co zaowocowało duchem zarówno The Allman Brothers Band, Erica Claptona, Blackfoot, Molly Hatchet, Tesla, Lynch Mob i Faster Pussycat. Wszystko przyczyniło się do powstania korzennego bezpretensjonalnego charakteru numerów, a zarazem zżytych rodzin, surowego indywidualizmu i niezachwianej szczerości. Pomimo artystycznego sukcesu, z Brother Cane odszedł Maxey, a Roman Glick przejął bas. Z nowym gitarzystą Davidem Andersonem zrealizowano [2], który przerzucał się stylistycznie na grunge'owy brzmiący hard-rock z połowy lat 90-tych. Melodie specyficzne dla Południa pozostały, ale już sam wokal Johnsona nazbyt przypominał Eddiego Veddera z Pearl Jam. Ta muzyka nie przetrwała próby czasu, podobnie jak granie Creed czy Collective Soul - jednakże wówczas tak się grało i w rezultacie And Fools Shine On utrzymywał się na pierwszym miejscu na liście Billboard Rock Charts przez sześć tygodni. Ten sam kawałek wraz z trzema innymi znalazł się na ścieżce dźwiękowej do filmu Halloween 6: The Curse Of Michael Myers" w 1995.
[3] ukazał się w marcu 1998 i kontynuował stylistykę zawarta na albumie poprzednim. Damon Johnson był słyszalnie zainspirowany Chrisem Cornellem, zresztą sama muzyka mocno naśladowała Soundgarden. Brother Cane rozpadł się po trasie koncertowej, pomimo licznych występów radiowych i sukcesów na żywo, napotykając problemy głównie z wytwórnią płytową i dystrybucją płyt. W 2005 ekipa zjednoczyli się ponownie na dwa koncerty, a jeden z nich został wydany jako dwupłytowy zestaw z niepublikowanymi wcześniej materiałami zza kulis. W 2026, po 28 latach przerwy, formacja powróciła z [4] i klawiszowcem w składzie.

Dalsze losy muzyków Brother Cane:

ALBUM ŚPIEW, GITARA GITARA BAS PERKUSJA KLAWISZE
[1] Damon Johnson Roman Glick Glenn Maxey Scott Collier -
[2-3] Damon Johnson David Anderson Roman Glick Scott Collier -
[4] Damon Johnson Tony Higbee Glenn Maxey Jarred Pope Buck Johnson

Tony Higbee (ex-The East Side Gamblers, ex-Tom Keifer), Jarred Pope (ex-Tom Keifer), Buck Johnson (ex-Whitford/St.Holmes, ex-Hollywood Vampires)

Rok wydania Tytuł
1993 [1] Brother Cane
1995 [2] Seeds
1998 [3] Wishpool
2026 [4] Magnolia Medicine

      

Powrót do spisu treści