Niemiecki zespół założony przez Szigetiego i Rittela w 1992 w Północnej Westfalii. Tym razem obaj postanowili grać melodyjny hard rock, w tych lżejszych aspektach zbliżony do dokonań Dokken, Pink Cream 69 i Extreme. Były tu zarówno odpowiednio dynamiczne rockery (Dreamland's Gone, Your Affection), ballady (Don't Cry For The Moon) i ogniste killery (Run With The Pack). Dirk Wicke był rzetelnym wokalistą, próbującym brzmieć niczym Michael Bormann z Jaded Heart, ale jego głos niczym się nie wyróżniał - podobnie zresztą jak sama muzyka. Płyta była jednak wystarczająco chwytliwa i zwarta (poza zabawowym Dirty Road), że niemieccy fani mogli śmiało po nią sięgnąć. Na baczniejsza uwagę zwracały gitarowe popisy Petera Szigetiego, odnajdującego się zaskakująco udanie w hard rockowym graniu. Atrakcyjna pozycja dla maniaków Pink Cream 69, norweskiego Dream Police czy szwedzkiego Pole Position. Wytwórnia Polydor i jej budżet zapewniły krążkowi świetne brzmienie, choć zabrakło inspiracji na miarę Bonfire czy Victory. Po odejściu Rittela, Szigeti i Engler założyli Stonewashed i nagrali w 1995 album Way Of Thorns. Składu dopełnili wokalista Leon Goewie (ex-Vengeance) i basista Alex Walker-Zigic. To jednak również była jednorazowa przygoda.

Dalsze losy muzyków Coracko:

• Peter Szigeti - Jeff Brown (23 Years w 2015, Jeff to basista Cats In Space). Peter przewinął się przez skład Velvet Viper w 1991
  
• Frank Rittel - rockowy Discovery (Heart Of Stone w 1993)
  
• Martin Engler - Stonewashed
  

Peter Szigeti / Frank Rittel (obaj ex-Warlock, ex-U.D.O. i ex-Energy)