Niemiecko-amerykański projekt powstały w 1992 w Düsseldorfie z inicjatywy znanych muzyków sceny prog-metalowej. Uwe Osterlehner nie był zadowolony z ostatecznego brzmienia słabej Life Beyond Deathrow i postanowił poszukać nowych wyzwań. Krajowa scena progresywnego thrashu była wówczas bardzo mocna - od bardziej znanych grup typu Mekong Delta, Depressive Age i Paradox, do mniej popularnych kapel (ale również w większości znakomitych) jak Jester`s March, Lost Century, Megace, Skeptic Sense, Entophyte czy Calhoun Conquer. Uwe muzyków Psychotic Waltz poznał na wspólnym tournee. Krążek ukazał się w barwach należacej do Blasey`a wytwórni Institute Of Art Records. Otwierający World In Decay łączył style obu macierzystych formacji właśnie i już tutaj wokalista wchodził w dramatyczny czysty rembr, mocno przypominający głos Milo Van Jaksica z Deathrow - a nawet Leszka Szpigiela. Prisons Of Posterity atakował skomplikowanym labiryntem riffów, ale pozbawionych schizofrenicznej atmosfery. Elektronika próbowała mocno rozpychać się łokciami i konsternowac słuchacza bitami wręcz techno, ale na szczęścieostatecznie przegrywała z duetem thrashowych gitar. Najlepszą atmosferę udało się wykreować w prog-thrashowym A New Day`s Absurdity z doskonałą grą Normana Leggio i po części tak brzmiał rok wcześniej szwedzki Hexenhaus na swoim Awakening. Zamykający całość Silence zamykał ten dziwny materiał zaprogramowaną perkusją i ambientową atmosferą. Być może z lepszym wokalistą dałoby się z tej muzyki wycisnąć więcej, a tak płyta sprawiała wrażenie eksperymentu, na który muzycy Psychotic Waltz i Deathrow nie mogli poważyć się nagrać w ich rodzimych zespołach.
Dan Rock i Siegfried Blasey założyli eksperymentalny prog-metalowy Darkstar (dwie płyty: Marching Into Oblivion w 1996 i Heart Of Darkness w 1999). Norman Leggio bębnił później w prog-metalowym Teabag (Teabag w 2001), Cage i thrashowym Nukem (The Unholy Trinity w 2016).