Amerykański zespół powstały w 1991 z inicjatywy ex-gitarzysty Thin Lizzy. Scott Gorham po rozpadzie tej słynnej formacji grał z takimi artystami jak Siebenberg (Giants In Our Own Room w 1985), Supertramp (Brother Where You Bound w 1985), Phenomena (Phenomena II: Dream Runner w 1987), gościnnie na krążku francuskiego Fisc Handle With Care w 1988, Heads Up (The Long Shot w 1989), Air Pavilion (Kaizoku w 1989), Asia (Then & Now w 1990) oraz Lea Hart (Trapped w 1992). W końcu postanowił założyć własny projekt 21 Guns, łączący AOR z hard rockiem - z przewagą tego pierwszego. Jak się miało okazać w przyszłości, grupa wydała trzy płyty w dużych odstępach czasowych. Fanatyczni fani Lynotta i spółki kupowali krążki właśnie przez wzgląd na Gorhama - wszystko by znaleźć łagodne komercyjne kawałki w stylu Knee Deep, Little Sister czy No Way Out. Gorzej było z numerami na siłę próbującymi wkupić się w łaski fanów Lizzy jak These Eyes, Marching In Time lub Just A Wish - sprawiających wrażenie sztucznych i nadymanych. Wiele dawnych hard rockowych tuzów przechodziło w tym czasie przemiany, ale Ted Nugent z Damn Yankees czy też Carmen Appice z Blue Murder nagrywali wciąż przyzwoite krążki. Thomas La Verdi brzmiał niczym inkarnacja Erica Martina z Mr.Big. Album przepadł, a nagrane w 1994 drugie wydawnictwo studyjne nie ukazało się. Gorham wciąż jednak walczył i po kolejnej wymianie wokalisty, w 1997 wydał na siłę [2]. Materiał rozczarowywał jeszcze mocniej niż debiut - było to po prostu przeciętne granie, bez krztyny oryginalności i z podejrzanie mało przekonującą melodyjnością.
W kilka lat po zawieszeniu działalności na rynek rzucono [3], który wypełniły nagrania przeznaczone na drugi krążek z 1994. Wiele nagrań cechowała produkcja demówki, kilka z nich (Greed, tykettowa ballada Bad Lovin`, brzmiący niczym Tesla i Firehouse Amazed) przyprawiało jednakże o szybsze bicie serca. Hans Olav Solli, Leif Johansen i Mike Sturgis weszli w skład AOR-owego Greenhouze (Greenhouze w 2005). Ponadto Solli śpiewał (ponownie) w Sons Of Angels (Slumber With The Lion w 2001), a Sturgis bębnił na płycie Maxa Bacona The Higher You Climb w 1995. Scott Gorham dołączył do Black Star Riders.
ALBUM | ŚPIEW | GITARA | BAS, KLAWISZE | PERKUSJA |
[1,3] | Thomas La Verdi | Scott Gorham | Leif Johansen | Mike Sturgis |
[2] | Hans Olav Solli | Scott Gorham | Leif Johansen | Mike Sturgis |
Scott Gorham (ex-Thin Lizzy), Mike Sturgis (Psycho Motel),
Leif Johansen (ex-Phenomena), Hans Olav Solli (ex-Sons Of Angels, ex-Psycho Motel)
Rok wydania | Tytuł |
1992 | [1] Salute |
1997 | [2] Nothing's Real |
2002 | [3] Demolition |