Holenderski kwartet założony w 1997 w Utrechcie z inicjatywy Tymona Kruideniera. Ekipa nagrała dwie demówki: "Demo 2001" oraz "Exivious" w 2002 (w składzie też śpiewający gitarzysta Jan Henningheim i perkusista Iwan Hendrikx). Trio doścszybko zawiesiło działalność, a Tymon pojawił się w 2008 w składzie Cynic. Powrót do metalu zachęcił go do reaktywowania Exivious w nowym składzie. Wydany niezależnie studyjny debiut zawierał ponad 46 minut instrumentalnego grania, który jawił się jako nigdy nie nagrany drugi krążek Cynic, gdyby tamta legendarna ekipa nie rozwiązała tuż po wydaniu Focus. Skomponowanie i nagranie sensownej kontynuacji tamego kultowego krążka nie należało do codzienności. Rezygnacja z jakichkolwiek wokali w jazzowo-deathmetalowym graniu wiązało się z jeszcze większą ilością utrudnień w odbiorze. Udało się jednak nagrać jednakowo interesujący i zapadający w pamięć materiał, którego każdy utwór zawierał unikalny na siebie pomysł. Atmosfera była spokojna (wręcz senna) i stopniowo narastała przy jednoczesnym zachowania niezwykłej swobody (An Elusive Need). Wszystko zmyślnie zbalansowano między jazz-fusion, melodiami, techniką i metalowym ciężarem. W Embrace The Unknown gościnnie solówkę zagrał sam Paul Masvidal.
Pomimo odejścia w mniej przyjazne rejony, Exivious na [2] nie zatracił sensu, wyczucia i pomysłów na porywające melodie. Po raz drugi udało się stworzyć wydawnictwo ciekawie przesiąknięte debiutem Cynic choć już bez takiej siły przebicia jak na pierwszej płycie. Mogły jednak zaciekawić: dźwiękowy natłok (Triguna), oniryczny klimat (Movement), intrygująo szarpane riffy (Immanent), a nawet solówka na saksofonie (Deeply Woven). Podobnie jak poprzednio stopień pokręcenia muzyki był naprawdę spory i album wymagał od słuchacza pełnego zaangażowania - w innym wypadku wiele interesujących niuansów najzwyczajniej mogło umknąć uwadze. Składankowy [3] zbierał najwcześniejsze nagrania w zremasterowanych wersjach.

Dalsze losy muzyków Exivious:

• Michel Nienhuis - grindcore'owy Dr.Doom (Everyone Is Guilty w 2012) oraz awangardowo-blackmetalowy Dodecahedron (Dodecahedron w 2012, Kwintessens w 2017 i koncertówka Live In Leiden w 2018)
  
• Robin Zielhorst - sludge/stonerowy Mourn (EP-ka The Beaten Path w 2014), sludge/stonerowy OneGodLess (Mourner w 2017), progresywno-metalowy Crown Compass (The Drought w 2022) i Obscura
  
• Yuma Van Eekelen - Crown Compass i progresywno-metalowy Quadvium (Tetradom w 2025)
  

Tymon Kruidenier (ex-Cynic), Robin Zielhorst (ex-In-Tension, ex-Cynic), Yuma Van Eekelen (ex-The New Dominion, ex-Pestilence)